Հավատք

Պենտեկոստե 50-րդ օրը

Քրիստոնեական աշխարհը տոնում է այս օրը որպես Սուրբ Հոգու Գալստյան օր։

Երբ Հիսուս Քրիստոսը համբարձվեց, ասեց որ գնում է, և կուղարկի Սուրբ Հոգին։ Գործք առ 1:

Օրվա խորհուրդը ըստ Աստվածաշնչի Գործք առաքյալների 2 գլուխ։

Սուրբ Հոգու ուղարկուիլը։ Պետրոսի քարոզը։ Հազարաւոր մարդիկ դարձի են գալիս։

1 Եւ երբոր Պենտէկոստէի օրերը լրացան, ամենքը միաբան մէկտեղ էին։ 2 Եւ յանկարծակի երկնքիցը մի հնչիւն եղաւ՝ սաստիկ փչող քամու պէս, եւ լցրեց բոլոր տունը՝ ուր նստած էին։ 3 Եւ երեւեցան նորանց բաժանուած լեզուներ ինչպէս կրակից. Եւ նստեց նորանց ամեն մէկի վերայ։ 4 Եւ ամենքը Սուրբ Հոգով լցուեցան, եւ սկսեցին ուրիշ լեզուներով խօսել, ինչպէս որ Հոգին նորանց խօսել էր տալիս։ 5 Եւ Երուսաղէմումը բնակուած էին Հրէաներ՝ Աստուածավախ մարդիկ՝ երկնքի տակի ամեն ազգերից։ 6 Եւ երբոր այս ձայնը եղաւ, բազմութիւնն եկաւ մէկտեղ եւ կիտուեցաւ. Որովհետեւ ամեն մէկը լսում էր նորանց, որ իր լեզուովը խօսում էին։ 7 Եւ ամենքը հիանում էին եւ զարմանում, եւ իրար ասում էին. Չէ՞ որ ահա սորանք ամենքը, որ խօսում են, Գալիլեացի են։ 8 Եւ ի՞նչպէս մենք ամեն մէկս մեր լեզուովը լսում ենք որ նորանում ծնուած ենք. 9 Պարթեւներ եւ Մարք եւ Եղամացիք, եւ բնակողներ Միջագետի, Հրէաստանի եւ Կապադովկիայի, Պոնտոսի եւ Ասիայի մէջ, 10 Փռիւգիայի եւ Պամփիւլիայի մէջ, Եգիպտոսումը, եւ Լիբիացիների կողմերումը Կիւրենէի մօտ, եւ նորաեկ Հռովմայեցիներ, 11 Հրէաներ եւ նորահաւատներ, Կրետացիներ եւ Արաբացիներ, լսում ենք, որ նորանք մեր լեզուներովը Աստուծոյ մեծամեծ բաները խօսում են։ 12 Եւ հիանում էին ամենքը եւ զարմանում, եւ մէկը միւսին ասում էին, Սա ի՞նչ պիտի լինի։ 13 Իսկ ուրիշները ծաղր անելով ասում էին, Քաղցուով արբած են։
14 Եւ Պետրոսը վերկացաւ այն տասնեւմէկի հետ, իր ձայնը բարձրացրեց, եւ նորանց հետ խօսեց. Ով Հրէաստանցի մարդիկ, եւ ամենքդ՝ որ բնակուած էք Երուսաղեմումը, սա ձեզ յայտնի լինի, եւ իմ խօսքերին ականջ դրէք։ 15 Որովհետեւ չէ թէ ինչպէս դուք էք կարծում, սորանք արբած են. որովհետեւ օրուայ երրորդ ժամն է։ 16 Այլ սա Յովէլ մարգարէի ձեռովն ասուածն է, 17 Եւ կ’լինի յետի օրերումը, ասում է Աստուած, որ իմ Հոգուցը կ’թափեմ ամեն մարմնի վերայ, եւ ձեր որդիները եւ ձեր աղջիկները կ’մարգարէանան. Եւ ձեր երիտասարդները տեսիլքներ կ’տեսնեն, եւ ձեր ծերերը երազներ կ’տեսնեն։ 18 Եւ իմ ծառաների վերայ եւ իմ աղախինների վերայ էլ այն օրերումն իմ Հոգուցը կ’թափեմ, եւ կ’մարգարէանան։ 19 Եւ նշաններ կ’տամ վերեւը երկնքումը, եւ նշաններ ներքեւը երկրումը, արիւն եւ կրակ եւ ծխի մառախուղ։ 20 Արեգակը խաւար կ’դառնայ, եւ լուսինն արիւն, Տիրոջ մեծ եւ երեւելի օրը դեռ չ’եկած։ 21 Եւ կ’լինի, ամեն ով որ Տիրոջ անունը կ’կանչէ՝ կ’փրկուի։ 22 Ով իսրայէլացի մարդիկ, այս խօսքերը լսեցէք. Յիսուս Նազովրեցին՝ այն մարդը՝ որ Աստուածանից ցոյց տրուեցաւ ձեզանում զօրութիւններով եւ հրաշքներով եւ նշաններով, որ Աստուած նորա ձեռովն արաւ ձեր միջումը. Ինչպէս դուք էլ գիտէք. 23 Նորան, որ Աստուծոյ սահմանուած խորհրդովը եւ կանխագիտութիւնովը մատնուած էր, առաք անօրէնների ձեռով փայտի վերայ բեւեռած, սպանեցիք. 24 Որին Աստուած յարութիւն տուաւ մահի ցաւերը լուծելով. Որովհետեւ կարելի չէր, որ նա բռնուի նորանից։ 25 Վասնզի Դաւիթն ասում է նորա համար. Առաջուց տեսնում էի Տիրոջն ամեն ժաանակ իմ առաջին. Որ իմ աջ կողմն է, որ չ’սասանիմ։ 26 Սորա համար իմ սիրտն ուրախ եղաւ, եւ լեզուս ցնծացաւ, եւ իմ մարմինն էլ յուսով կ’բնակուէ։ 27 Որովհետեւ իմ անձը չես թողիլ գերեզմանումը, եւ ոչ էլ քո Սուրբին ապականութիւն տեսնել կ’տաս։ 28 Կեանքի ճանապարհները ճանաչեցրիր ինձ. Քո երեսի ուրախութիւնովը կ’լցնես ինձ։ 29 Մարդիկ եղբարք, պէտք է համարձակութեամբ ասեմ ձեզ Դաւիթ նահապետի համար. Թէ նա մեռաւ էլ՝ թաղուեցաւ էլ. Եւ նորա գերեզմանը մինչեւ այսօր մեր միջումն է։ 30 Իսկ որովհետեւ մարգարէ էր, եւ գիտէր, որ Աստուած երդումով երդուաւ նորան. Որ նորա երանքի պտղիցը մարմնի կողմանէ յարուցանէ Քրիստոսին նորա աթոռի վերայ նստեցնելու համար. 31 Առաջուց իմացած՝ խօսեց Քրիստոսի յարութեան համար, թէ նորա անձը գերեզմանումը չ’թողուեցաւ՝ եւ ոչ էլ նորա մարմինն ապականութիւն տեսաւ։ 32 Սոյն այս Յիսուսին Աստուած յարութիւն տուաւ որի վկաներն ենք մենք ամենքս։ 33 Արդ Աստուծոյ աջովը բարձրացած, եւ Սուրբ Հոգու խոստմունքը Հօրիցն առած, թափեց այս, որ դուք հիմա տեսնում եւ լսում էք։ 34 Որովհետեւ ոչ թէ Դաւիթը վեր ելաւ երկինքը. Բայց ինքն ասում է, Տէրն իմ Տիրոջն ասեց. Իմ աջ կողմին նստիր, 35 Մինչեւ քո թշնամիները քո ոտների պատուանդան դնեմ։ 36 Հիմա թող ստոյգ գիտենայ Իսրայէլի բոլոր տունը, որ Աստուած նորան Տէր եւ Օծեալ արաւ, սոյն այս Յիսուսին, որին դուք խաչեցիք։
37 Եւ երբոր այս լսեցին, իրանց սրտերումը զղջացին. Եւ ասեցին Պետրոսին եւ միւս առաքեալներին, Ի՞նչ անենք, մարդիկ եղբարք։ 38 Պետրոսն էլ նորանց ասեց. Ապաշխարեցէք՝ եւ ձեզանից ամեն մէկը թող մկրտուի Յիսուս Քրիստոսի անունովը՝ մեղքերի թողութեան համար, եւ Սուրբ Հոգու պարգեւը կ’ընդունիք։ 39 Որովհետեւ ձեզ եւ ձեր որդկանց համար է այս խոստմունքը, եւ այն ամեն հեռաւորների համար, որոնց մեր Տէր Աստուածը կ’կանչէ։ 40 Եւ ուրիշ շատ խօսքերով վկայութիւն էր դնում, եւ յորդորում եւ ասում. Ազատուեցէք այս թիւր ազգիցը։ 41 Եւ նորանք որ նորա խօսքը յօժարութեամբ ընդունեցին՝ մկրտուեցան. Եւ այն օրը երեք հազարի չափ հոգիք աւելացան։ 42 Եւ միշտ հետեւում էին առաքեալների վարդապետութեանը եւ հաղորդութեանը եւ հացի կտրելին՝ եւ աղօթքներին։
43 Եւ ամեն անձի վերայ վախ եկաւ. Շատ հրաշքներ եւ նշաններ էլ էին գործվում առաքեալների ձեռովը։ 44 Եւ բոլոր հաւատացեալներն իրար հետ մէկտեղ էին, եւ ամեն բան հասարակաց ունէին։ 45 Եւ ապրանքները եւ բոլոր բաները ծախում էին, եւ բաշխում էին այն ամենին, ում ինչ բան որ պետք էր լինում։ 46 Ամեն օր միաբանութեամբ տաճարումն էին լինում, եւ հաց էին կտրում տներումը, եւ ուրախութիւնով եւ սրտի միամտութիւնով կերակուր էին ուտում. 47 Աստուծուն օրհնում էին, եւ բոլոր ժողովրդի առաջին շնորհք ունէին. Եւ Տէրն ամեն օր փրկուածներին աւելացնում էր եկեղեցու հետ։
Գործք առաքելոց 2

 

Համբարձման ու փառավորման նշանակությունը


1․ Քրիստոսը ստացավ գերագույն փառքն ու իշխանությունը։
2․ Հիսուսը նախակարապետն է (Եփես. 6:20), և Իր ժողովրդի համար՝ Հոր մոտ տեղ պատրաստողը։ (Հովհ. 14:2)
3․ Հիսուսն Աստծո մոտ մեր բարեխոսն է։
4․ Սուրբ Հոգին եկավ այս աշխարհ։
5․ Հիսուսը համբարձվեց մարդկանց պարգևներ տալու և Իր հասակին հասցնելու համար։
Սիրելինե՛ր, հիշենք հրեշտակների խոսքը.
«…նույն Հիսուսը, որ ձեզանից երկինք վերցվեց, պիտի գա նո՛ւյն ձևով, ինչպես տեսնում եք Նրան երկինք գնալիս»:
Սա կոչ է Հիսուսին սպասելու, դիմավորելու համար: Այսօր էլ Սուրբ Հոգին հանդիմանում է, որ հավատանք Հիսուսին, Նա է արդարություն իրականացնողը, Նա է դատաստանից ազատում, Նա է Իր մարմնի՝ եկեղեցու վրա ավելացնում, որպեսզի Իրեն հավատարիմ ծառայելով՝ սպասենք Իր վերադարձին: Նրանք, ովքեր սպասում են Հիսուսին, ուրա՛խ են, իսկ ովքեր Հիսուսին չեն սպասում, խուճապի մեջ են: Խուճապի մեջ լինողները կարող են հենց հիմա ուրախանալ, եթե դարձի գան, ապաշխարեն ու ընդունեն Հիսուսին: Աստված օրհնի բոլորիդ։

Այս դրամներով կարո՞ղ եմ հրաշք գնել

Հինգ տարեկան մի փոքրիկ մտնում է դեղատուն, ցույց տալով իր մոտ եղած դրամները, հարցնում է դեղագործին.
– Այս դրամներով կարո՞ղ եմ հրաշք գնել:
Դեղագործը լսում է փոքրիկին և զարմացած հարցնում, թե ով է պատվիրել իրեն <հրաշք > գնել:
Փոքրիկը պատասխանում է.
– Բժիշկը ասաց, որ մայրդ միայն հրաշքով կբժշկվի, խնդրում եմ օգնիր ինձ, իմ դրամները բավակա՞ն են:
Դեղագործը ասում է փոքրիկին.
– Երանի թե այդ դեղը մոտս լիներ, ես անվճար կտայի, որովհետև մայրիկիդ շատ ես սիրում: Քո մայրիկի դեղը միայն Քրիստոսի մոտ կա, գնա եկեղեցի և դիմիր Նրան, որովհետև Հիսուս Քրիստոսը փոքրերին շատ է սիրում, ու կլսի քո խնդրանքը:
Փոքրիկը վազելով եկեղեցի մտավ, կանգնեց խաչված Հիսուսի պատկերի առջև և ասաց.
– Գիտեմ՝ խաչված ես, ցավերի մեջ ես, ինձ լսելու ժամանակ չունես, բայց դեղագործը ասաց, որ մայրիկիս <հրաշք> դեղը մոտդ է: Մայրիկիս շատ եմ սիրում, և իմ ունեցած դրամները սրանք են, որ հավաքել էի հեծանիվ գնելու համար, վերցրո՛ւ սրանք, և խոստանում եմ, որ կվերադառնամ և կօգնեմ քեզ, որ խաչից իջնես, միայն խնդրում եմ, արագ տուր:
Փոքրիկը ոչ մի պատասխան չլսեց պատկերից, և գոռալով ասաց.
– Եթե չօգնես ինձ, ես կբողոքեմ Քո Մայրիկին: Եթե դու էլ ինձ պես սիրում ես Քո մայրիկին, խնդրում եմ, շտապ տուր դեղը, ես անպայման կվերադառնամ քեզ օգնելու համար:
Քահանան լսում է փոքրիկի աղմկոտ ձայնը, մոտենում և ասում է.
– Հիսուս ամեն ինչ լսում է, կարիք չկա գոռալու, նա ինձ ուղարկեց, որ ես քեզ հետ գամ մայրիկիդ մոտ: Տա՛ր ինձ ձեր տուն:
Փոքրիկն ու քահանան քայլեցին դեպի տուն, ճանապարհին փոքրիկը պատմեց եղելությունը, մոր հիվանդությունը, անկողին ընկնելը և թե ինչպես բժիշկը ասել է, որ միայն հրաշքը կբուժի մայրիկիդ, իսկ դեղագործը ասաց, որ միայն Հիսուս ունի այդ դեղը:
Երբ տուն հասան, մոր սենյակը մտան, սակայն անկողինը դատարկ էր. փոքրիկը ձայն տվեց մայրիկին:
Այդ ժամանակ մայրը խոհանոցից դուրս եկավ, գրկեց փոքրիկին և ասաց.
– Բժիշկը, որ ինձ բժշկեց, բարևեց քեզ, և ասաց, որ ինքն էլ է իր մայրիկին շատ սիրում: Որտեղի՞ց ես ճանաչում նրան:
Այդ ժամանակ քահանան միջամտեց նրանց խոսակցությունը և ասաց.
– Տեսա՞ր, արեց այն, ինչ ուզում էիր, նույնիսկ մեզանից շուտ եկավ…

Ավագ Հինգշաբթի-Խորհրդավոր ընթրիք

""

Աստվածաշունչ ՝ Ավետարաններ . Մաթևոս 2 6: 17 — 46 Մարկոս 14:1-42 Ղուկաս 22:1-46 Հովհաննու 13:1-38
Ասվածաշնչյան այս հատվածներում նկարագրված է ավագ հինգշաբթին և նրան հաջորդող դեպքերը:
Չորս ավետարաններում խոսվում է ավագ հինգշաբթի տեղի ունեցած դեպքերի մասին:
Մի փոքր ետ ՝ Հին կտակարանում Աստված պատվիրեց իր ժողովրդին, որպեսզի տարին երեք անգամ տոն կատարեին , Զատիկ, Պենտեկոստե կամ 50-րդ օրվա տոնը, և Տաղավարների տոները: Այս երեք տոներին պարտավոր էին հրեա ժողովուրդը հավաքվել Սուրբ Երուսաղեմ, Սողոմոնի շինած Տաճար գալ և ներկայանալ Աստծու առաջ: Սա հավիտենական կանոն էր:
Հարց է առաջանում այդ ի՞նչ տոներ էին: Այսօր միայն զատկի տոնի մասին:
Զատկի տոնը դա հիմնվեց այն ժամանակ երբ Աստված դուրս հանեց Իսրայել ժողովրդին Եգիպտոսից՝ Մովսես մարգարեի միջոցով: Նրանք Եգիպտոս էին գնացել դեռևս Հովսեփի ժամանակ , 400 տարի առաջ: Իսկ Աբրահամ նահապետին խոստացավ ասելով , որ ես քեզ կտանեմ մի երկիր , որ կաթ ու մեղր կբխի: Այսպիսով գնաց Աբրահամը , ծնվեց Իսահակը և հակոբը այդ երկրում, որպես պանդուխտներ, բայց հիմնովին հաստատվեցին մինչև Մովսեսի ժամանակ՝, երբ վերադարձան արդեն իրենց սերունդները: Այն ժամանակ արդեն տասներկու ցեղերով և մոտավորապես մեկ ու կես միլիոն մարդ:
Աստված պատվիրեց , որպեսզի չմոռանան Եգիպտոսից դուրս գալը և նաև որպես <<խորհուրդ>> ապագայում կատարվելիք իրադարձությանը մատուցել <<Զատիկը>> : Զատիկը պետք է մատուցվեր հրյական օրացույցի համաձայն ապրիլի 14 -ին:
Նպատակը այն էր, որ Աստված զատեր իր ժողովրդին եգիպտոսից, ու խորհրդանշականն այն էր, որ պետք է մորթվեր զատկի գառնուկը և արյունը քսվեր դռների վերևը , որպեսզի սատակիչ հրեշտակն անցնելիս տեսներ արյունը և շրջանցեր այդ տունը: Այս կերպով Աստված հարված հասցրեց Եգիպտոսին և ազատեց Իսրայելին ու զատեց : Դրա համար հայերենով ճիշտ բառն է հնչում ԶԱՏԻԿ- ԶԱՏՎԵԼ :/Աստվածաշունչ , ելից գրքի 12 գլուխ /
Նոր կտակարանը կարդալուց մենք տեսնում ենք , որ Հիսուսը զատկի տոնին ուղարկեց աշակերտներին տեղ պատրաստելու , հետո նստեցին կերան և , որից հետո աշակերտների ոտքերը լվաց, ու բաժանեց վերջին ընթրիքին հացը և գինին և գնաց Գեթսեմանի ասված պարտեզում աղոթելու : Իր հետ տանելով երեք աշակերտներին ՝ Պետրոսին , Հովհաննեսին և Հակոբոսին, որոնք թմրել և քնում էին անընդհատ:
Եվ այսպես Հին կտակարանի զատիկը ամբողջությամբ խորհրդանշում էր Նոր կտակարանում Տեր Հիսուսի մահը: Ինչպես գառան արյունը փրկեց մարդկանց՝ տվյալ դեպքում Իսրայելացիներին, այնպես էլ Հիսուսի թափված արյունը փրկում է ամեն նրան հավատացողին: Եւ զատիկը հենց Հիսուսի Մահն է խորհրդանշում: Մենք իհարկե այս օրը կոչում ենք ավագ հինգշաբթի, Կիրակին համարում Զատիկ, բայց հասկանում ենք , որ զատիկը մեզ համար եղավ Հիսուը իր մահով: Կիրակի օրվա խորհուրդի մասին կանդրադառնամ հետո, բայց կուզենայի , որ ուշադրությամբ հասկանանք Տեր Հիսուսի վերջին ընթրիքի խորհուրդը՝ և արարողության բուն խոսքերը հիշատակել:
Գրված է երբ զատիկը կերան, ընթրիքից հետո Տեր Հիսուսը վերձրեց հացը և ասեց-<< Սա է իմ մարմինը, որ կոտրվում է ձեր ամենքիդ համար, առեք և կերեք >>, որից հետո վերձրեց գինու գավաթը օրհնեց և տվեց աշակերտներին ասելով-<<Առեք և խմեք, սա է իմ արյունը , որ թափվում է շատերի փրկության համար>>, որից հետո ասեց,<< քանի անգամ, որ այս հացից ուտեք և այս գավաթից խմեք իմ մահը պատմեցեք մինչև որ ես գամ: Ճշմարիտ ասում եմ ձեզ, որ այս գավաթից այլևս չեմ խմի մինչև որ իմ Հար թագավորությունով գամ>>:
Տեր Հիսուսը լինելով թագավոր , նա խոնարհվեց այս օրով և իջավ իր աշակերտների ոտքերը լվաց, որպես ծառայություն: Մենք էլ որպես Հիսուսի աշակերտներ պետք է ծառայություն մատուցենք Աստծուն և մարդկանց:
Տոնը չդառնա որպես ուտել և խմելու առիթ , այլ խոնահության և հնազանդության մղի ամենիս: Եւ Հիսուսի նման ասենք Տեր թող քու կամքը լինի և ոչ թե իմը:

Ավագ Հինգշաբթի

""

Այս օրը քրիստոնյա աշխարհը հիշատակում է որպես ավագ հինգշաբթի:

Աստվածաշնչի մեջ այս իրադարձությունների մասին կարդում ենք բոլոր չորս ավետարանների մեջ: Ավետարան ըստ Մաթևոսի 26 գլուխ , ըստ Մարկոսի 14 , ըստ Ղուկասի 22, Ըստ Հովհաննու 18 :

Ծաղկազարդի կիրակիից հետո երբ հիսուսը փառավոր ընդունելություն ստացավ Երուսաղեմ մուտք գործելիս, չանցած մի քանի օր , քահանաներն ու իշխանավորները սկսեցին վախենալ, որ արդեն Հիսուսին նոր թագավոր են հռչակել, և ողջ ժողովուրդը կգնա ետևից: Դրա համար գաղտնի որոշում կայացվեց որ սպանեն Հիսուսին, քանի որ հետո հաստատ իրենց կարծիքով այլևս կործանված են: Նրանք մարմնավոր էին մտածում, և աշխահիկ թագավորություն էին հասկանում: Նրանք Հուդայի միջոցով ճշտեցին թե որտեղ է հնարավոր գտնել Հիսուսին: Բայց մինչ գտնելը Հիսուսը ամեն ինչ գիտեր, գիտեր որ գալու են, ու նաև պատրաստ էր դրան:

Նա կատարեց զատիկին օրվա ընթրիքը և այդ ժամանակ շատ կարևոր իրադարձություններ տեղի ունեցան:

Հավաքվել էին միայն աշակերտները, Հիսուսն հայտնում էր իր մահվան մասին, հայտնում է դավաճանի մասին, կանխավ ասում է, որ Պետրոսն ուրանալու է և ամենամեծ իրադարձությունը ՝ Օրվա խորհուրդը , Վերջին Ընթրիքը:

<<Առեք և կերեք, այս է իմ մարմինը, որ կոտրվում է ձեզ համար, և առեք ու խմեք , այս է իմ արյունը , որ թափվում է ձեզ համար…>>:

Սա խորհուրդ էր, և խորհրդանշում է թե ինչպես է փրկելու իրեն հավատացողին: Իր մարմինն է ջախջախվելու և արյունն է թափվելու, իսկ խորհուրդը միշտ ընկալվոմ է, որ կատարվում է մի բան , որը խորհրդանշում է այլ, բան :

Ուրեմն Հիսուսը սրանով ցույց տվեց Աստծո մեծ Սերը : Նա նաև օրինակ եղավ աշակերտներին, երբ նրանց ոտներն էր լվանում որպես խոնարհության նշան: Ասեց ձեր մեջի առաջնորդը թող ձեր մեջ ծառա լինի, ոչ թե իշխի: Իրական քրիստնյաները սա հասկանում են խորապես, բայց նրանք, ովքեր չեն ապաշխարհել չեն կարող հասկանալ :

Վերջում Հիսուսը պատվիրեց, որ այս անեն իր հիշատակի համար և որքան ր ուտեն հացիցը և խմեն հաղորդության գինին , հիշեն և պատմեն մարդկանց:

Խորհրդավոր ընթրիքից հետո, Հիսուսը գնում է և աղոթում, իր հետ վերձնելով երկու աշակերտներին, բայց նրանք ՝ աշակերտները քնում են չեն դիմանում, իսկ Հիսուսն աղոթում է: Այդ ամենից հետո Հուդան, որը մատնել էր Հիսուսի մնալու տեղը , գալիս է և հետը բերում է քահանայապետների և իշխանավորների զորախումբը:

Հարց է առաջանում, թե արդյոք ո?վ է քեզ համար Հիսուսը, միայն պատմական անձ, կամ առիթ ծիսական բաների համար, թե իրոք որպես թագավոր ես ընդունում քո սրտի մեջ: Հուդան , որ երեք տարի ու կես Հիսուսի հետ էր ամեն վայրկյան, արեց մի բան որ կոչվում է դավաճանություն:

Պետրոսը երեք տարի ու կես քայլեց ու ասեց, որ ինքը չի դավաճանի, բայց ուրացավ ու դառնապես լաց եղավ, Մյուս շակերտները նույնպես ցրվեցին երբ Հիսուսին բռնեցին, բայց նրանք քանի տարի ման եկան միասին ու տեսան Աստծո հրաշքները:

Բայց այս ամենը որպես օրինակ է այսօրվա մերդկությանը ՝ մեզ թե ով է Հիսուսը քեզ համար: Արդյո?ք հավատոմ ես նրան որպես տեր և փրկիչ:

Եթե դեռ չգիտես ով է քեզ համար Հիսուսը, ապա լավ առիթ է պարզապես դառնալու դեպի Աստված և ընդունել Հիսուսին որպես փրկիչ հավիտենական դատաստանից, և որդեգրվել որպես Աստծո ժառանգ, որդի

Քրիստոսը տարվում է Պիղատոսի առաջին։ Յուդայի յուսահատութիւնը։ Քրիստոսի չարչարանքը, խաչելութիւնը, մահը և թաղումը։

""Մատթեոս 27

1 Եւ երբոր առաւօտ եղաւ, բոլոր քահանայապետները եւ ժողովրդի ծերերը Յիսուսի դէմ խորհուրդ արին, որ սպանեն նորան։ 2 Եւ նորան կապելով տարան եւ Պոնտացի Պիղատոս կուսակալին յանձնեցին։

3 Այն ժամանակ նորա մատնիչը Յուդան տեսնելով որ դատապարտուեցաւ, զղջացած այն երեսուն արծաթը ետ դարձրեց քահանայապետներին եւ ծերերին, 4 Եւ ասեց, Ես մեղք գործեցի՝ անմեղ արիւն մատնելով։ Նորանք էլ ասեցին, Մե՞զ ինչ. Դու տես։ 5 Եւ նա արծաթը գցեց տաճարի մէջ՝ հեռացաւ, եւ գնաց ինքնիրան խեղդեց։ 6 Եւ քահանայապետներն որ արծաթն առան՝ ասեցին. ""Արժան չէ՛ դորան գանձանակի մէջ ընդունել, որովհետեւ արիւնի գին է։ 7 Եւ խորհուրդ արին եւ նորանով բրուտի արտատեղն առան, օտարականների գերեզմանատեղի համար։ 8 Նորա համար այն արտատեղը Արիւնի արտ կոչուեցաւ մինչեւ այսօր։ 9 Այն ժամանակ կատարուեցաւ Երեմիա մարգարէի ձեռով ասուածը, Եւ երեսուն արծաթն առան՝ այն գնահատուածի գինը, որ Իսրայէլի որդիներից ոմանք գնահատել էին, 10 Եւ նորան բրուտի արտին տուին, ինչպէս որ հրամայեց ինձ Տէրը։

""11 Եւ Յիսուսը կանգնեց կուսակալի առաջը. Եւ կուսակալը հարցրեց նորան եւ ասեց. Դո՞ւ ես Հրէաների թագաւորը։ Յիսուսն էլ ասեց նորան, Դու ես ասում։ 12 Եւ երբոր քահանայապետներիցը եւ ծերերիցը ամբաստանվում էր՝ ոչինչ չ’պատասխանեց։ 13 Այն ժամանակ Պիղատոսը ասեց նորան. Չե՞ս լսում՝ ո՞րչափ բաներ են վկայում քեզ հակառակ։ 14 Եւ նա նորան ոչ մէկ բան էլ չ’պատասխանեց. Մինչեւ որ կուսակալն էլ շատ զարմացաւ։

15 Բայց սովորութիւն էր կուսակալին տօնի ժամանակին մէկ կապուած արձակել ժողովրդի համար. Որին որ ուզէին։ 16 Եւ այն ժամանակ մի նշանաւոր բանտարկեալ ունեին, անունը Բարաբբա։ 17 Արդ՝ երբոր նորանք հաւաքուեցան, Պիղատոսը ասեց նորանց. Ո՞րն էք ուզում որ ձեզ համար արձակեմ. Բարաբբայի՞ն, թէ Յիսուսին, որ Քրիստոս է կոչվում։ 18 Որովհետեւ գիտէր, որ նախանձով էին մատնել նորան։

19 Եւ երբոր նա ատեան նստած էր, նորա կինը մարդ ուղարկեց նորա մօտ եւ ասեց. Այդ արդար մարդի հետ դու բան չ’ունիս. Որովհետեւ շատ բաներ քաշեցի այսօր նորա պատճառովը։ 20  Բայց քահանայապետները եւ ծերերը ժողովրդին համոզեցին, որ Բարաբբային ուզեն, իսկ Յիսուսին կորցնեն։ 21 Եւ կուսակալը պատասխանեց եւ ասեց նորանց. Այս երկուսից ո՞րն էք ուզում, որ արձակեմ ձեզ համար։ Եւ նորանք ասեցին, Բարաբբային։ 22 Պիղատոսն ասեց նորանց. Ապա ի՞նչ անեմ Յիսուսին որ Քրիստոս է կոչվում։ Ամենքն ասեցին. Թող խաչուի։ 23 Եւ կուսակալն ասեց, Ապա ի՞նչ չար բան է արել։ Բայց նորանք էլ աւելի էին աղաղակում եւ ասում, Խաչուի։ 24 Պիղատոսն էլ երբոր տեսաւ, թէ ոչինչ օգուտ չէ անում, այլ աւելի խռովութիւն է լինում,  ջուր առաւ՝ ձեռքերը լուաց ժողովրդի առաջին եւ ասեց. Ես այդ արդարի արիւնիցն անմեղ եմ, դուք տեսէք։ 25 Եւ բոլոր ժողովուրդը պատասխանեց եւ ասեց. Դորա արիւնը մեզ վերայ եւ մեր որդկանց վերայ։ 26 Այն ժամանակ նա Բարաբբային արձակեց նորանց համար, եւ  Յիսուսին ծեծելուց յետոյ յանձնեց որ խաչուի։

27  Այն ժամանակ կուսակալի զինուորները Յիսուսին տարան պալատը, եւ բոլոր զօրագունդը հաւաքեցին նորա վերայ։ 28 Եւ նորան մերկացնելով նորա վերայ մի կարմիր քղամիդ գցեցին։ 29 Եւ փշերից մի պսակ ոլորեցին՝ նորա գլխին դրին, եւ նորա աջ ձեռքին մի եղէգ. Եւ նորա առաջը ծունր դնելով ծաղր էին անում եւ ասում. Ողջ լեր, Հրէաների թագաւոր։ 30 Եւ նորա վերայ թքելով՝ եղէգն առնում էին եւ նորա գլուխը ծեծում։ 31 Եւ երբոր ծաղր արին նորան, կարմիր քղամիդը նորանից հանեցին՝ եւ նորան հագցրին իր հանդերձները, եւ տարան նորան խաչելու։

""32 Եւ երբոր դուրս եկան, մի  Կիւրենացի մարդ գտան՝ անունը Սիմօն, նորան պահակ բռնեցին, որ նորա խաչը վեր առնէ։ 33 Եւ երբոր Գողգոթա ասուած տեղն եկան, որ գանկի տեղ ասել է, 34 Նորան լեղիի հետ խառնած գինի տուին խմելու. Եւ երբոր ճաշակեց, չէր կամենում խմել։ 35 Եւ  նորան խաչը հանելով բաժանեցին նորա հանդերձները՝ վիճակ գցելով, որ կատարուի մարգարէի ձեռով ասուածը՝  Իմ հանդերձներն իրանց մէջ բաժանեցին, եւ իմ պատմուճանի վերայ վիճակ գցեցին։ 36 Եւ  նստած նորան պահում էին այնտեղ։ 37 Եւ նորա յանցանքը գրուած դրին նորա գլխիցը վեր. ԱՅՍ Է ՅԻՍՈՒՍ՝ ՀՐԷԻՑ ԹԱԳԱՒՈՐԸ։ 38 Այն ժամանակ նորա հետ երկու աւազակներ խաչուեցան՝ մէկը աջ կողմին եւ միւսը ձախ կողմին։

39 Եւ  անցնող դարձողները հայհոյում էին նորան, իրանց գլուխները շարժելով, եւ ասում էին. 40  Ով տաճարը քանդող՝ եւ երեք օրում շինող, ազատիր քեզ.  եթէ Աստուծոյ որդի ես, իջիր խաչիցը։ 41 Այնպես էլ քահանայապետներն էին ծաղր անում դպիրների եւ ծերերի հետ եւ ասում. 42 Ուրիշներին ազատեց, ինքն իրան չէ կարողանում ազատել. Թէ որ Իսրայէլի թագաւորն է, իջնէ հիմա խաչիցը, եւ կ’հաւատանք դորան։ 43 Աստուծուն յուսացաւ, հիմա թող նա փրկէ դորան, եթէ ուզում է դորան. Որովհետեւ ասեց, թէ Աստուծոյ Որդի եմ։ 44 Միեւնոյնն էլ աւազակները,  որ նորա հետ խաչուած էին, նախատում էին նորան։

45 Եւ  ժամը վեցիցը խաւար եղաւ բոլոր երկրի վերայ մինչեւ ինը ժամը։ 46 Եւ ժամը իննի դէմ,  Յիսուսը մեծ ձայնով աղաղակեց եւ ասեց."" Էլի՛ Էլի՛ լա՛մա սաբաքթանի. Այսինքն,  Իմ Աստուած՝ իմ Աստուած, ի՞նչու թողեցիր ինձ։ 47 Այնտեղ կանգնածներից ոմանք էլ երբոր լսեցին, ասում էին թէ Եղիային է կանչում դա։ 48 Եւ շուտով նորանցից մէկը վազեց՝ մի սպունգ առաւ  քացախով լցրեց, եղէգի վերայ անցրեց՝ եւ նորան տուաւ, որ խմէ. 49 Եւ միւսներն ասում էին, թող տեսնենք, թէ Եղիան կ’գա՞յ՝ դորան փրկէ։

50  Յիսուսը դարձեալ մեծ ձայնով կանչեց՝ եւ արձակեց հոգին։""

51 Եւ  ահա տաճարի վարագոյրն երկու ճղուեցաւ վերեւիցը մինչեւ ցածը, եւ երկիրը շարժուեց. Եւ քարերը պատառուեցան. 52 Եւ գերեզմանները բացուեցան. Եւ շատ սուրբ ննջեցեալների մարմիններ յարութիւն առան. 53 Եւ գերեզմաններից դուրս գալով, նորա յարութիւնից յետոյ, սուրբ քաղաքը մտան, եւ շատերին երեւեցան։

54  Բայց հարիւրապետը եւ նորանք որ նորա հետ Յիսուսին պահում էին, երբոր երկրաշարժը եւ այն եղածները տեսան, շատ վախեցան եւ ասեցին. Ճշմարիտ որ սա Աստուծոյ Որդի էր։

55 Եւ այնտեղ շատ կանայք կային, որ հեռուանց մտիկ էին տալիս, որ Գալիլեայից Յիսուսի ետեւիցն եկան նորան ծառայութիւն անելու։ 56 Սորանց միջումն էր Մարիամ Մագդաղենացին՝ եւ Մարիամ Յակոբի եւ Յովսէի մայրը՝ եւ Զեբեդիայի որդկանց մայրը։

""57 Եւ  երբոր իրիկուն եղաւ Արիմաթիայից մի հարուստ մարդ եկաւ՝ անունը Յովսէփ, որ ինքն էլ աշակերտ եղած էր Յիսուսին։ 58 Սա գնաց Պիղատոսի մօտ եւ Յիսուսի մարմինը խնդրեց. Այն ժամանակ Պիղատոսը հրամայեց որ մարմինը տրուի։ 59 Եւ Յովսէփը մարմինն առնելով մաքուր կտաւով պատանեց, 60 Եւ  դրաւ իր նոր գերեզմանի մէջ, որ վէմի մէջ փորել էր. Եւ գերեզմանի դռանը մի մեծ քար թաւալեց գնաց։ 61Եւ այնտեղ էր Մարիամ Մագդաղենացին եւ միւս Մարիամը, գերեզմանի դիմացը նստած։

62 Եւ հետեւեալ օրը որ ուրբաթից յետոյ է, քահանայապետները եւ Փարիսեցիները հաւաքուեցան Պիղատոսի մօտ, եւ ասեցին. 63 Տէր, յիշում ենք որ այն մոլորեցուցիչը, դեռ կենդանի, ասում էր  Երեք օրից յետոյ յարութիւն կ’առնեմ. 64 Ուրեմն հրամայիր, որ մինչեւ երրորդ օրը գերեզմանն զգուշութիւնով պահեն. Մի գուցէ աշակերտները գիշերը գան՝ նորան գողանան. Եւ ժողովրդին ասեն՝ Մեռելներիցը յարութիւն առաւ, եւ յետին մոլորութիւնը չար լինի քան թէ առաջինը։ 65 Պիղատոսն էլ ասեց նորանց. Ունիք պահապան զինուորներ, գնացէք՝ զգոյշ պահեցէք՝ ինչպէս գիտէք։ 66 Նորանք էլ գնացին գերեզմանին պահպանութիւն արին,  քարը կնքելով պահապան զինուորների հետ։

Աստվածաշունչ  ,    Դիտեք՝  Հիսուս Ֆիլմը   ,      Ֆիլմեր

ՔՐԻՍՏՈՍ ՀԱՐՅԱՎ Ի ՄԵՌԵԼՈՑ ՕՐՀՆՅԱԼ Է ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ՔՐԻՍՏՈՍԻ

""Այսօր ողջ քրիստոնեական աշխարհը նշում է Քրիստոսի հրաշափառ հարության տոնը:

Երբևիցե չլսված բան, ապշեցուցիչ բան, որով և հիմք դրվեց մարդկությանն հուզող ամենակարևոր առեղծվածի բացահայտմանը: Այդ հարցը հետևյալն է. «Ի՞նչ է լինելու մահից հետո»:  Պետք է համաձայնվենք, որ եթե կյանքը միայն այս աշխարհի վրա է և մեռնելուց հետո վերջանում է ամեն ինչ, ապա անիմաստ է, ամբողջությամբ, մեր կատարած բոլոր գործերը, ինչպես Սողոմոնն է ասում. «ՈՒնայնություն ունայնությանց, ամեն բան ունայն է» Ժող. 1:2: Մենք, մարդիկս շատ բաներ ենք արժեքավորում, բայց ամենաթանկը, դա մեր կյանքն է, որը երկարացնելու համար ոչինչ չենք ափսոսում: Այդ որ մարդն է, որ չի ուզում հավիտյան ապրել, այդ որ մարդն է, որ չի խորշում մահից: Աշխարհի ոչ մի համալսարանում մեզ չեն կարող սովորեցնել այս հարցերի պատասխանները: Հիսուսն ասաց. «Ինձանից սովորեցեք» Մատթ. 11:29:

Ով Հիսուսին հավատացող հոգի, եթե հոգուդ խորքում չունես մեռելներից հարության հավատքը, ապա որն է քո հույսը: Առաքյալը գրում է. « Եթե միայն այս կյանքումն ունինք հույս Քրիստոսի վրա, ամեն մարդկանցից ողորմելի ենք» 1Կորնթ. 15:19: Այս պիղծ և մեղավոր աշխարհը ոչինչ չի ընդունում, ինչը դուրս է իր տրամաբանության սահմաններից: Մեկ անգամ չէ, որ մարդը կրկնել և կրկնելու է ( դեմքին լուրջ տեսք տալով) ողջույնի այդ խոսքերը «Քրիստոս հարյավ ի մեռելոց», որ ուղղակի չտարբերվի ամբոխից: Բայց երբ հարցը իր անձնական հարությանը վերաբերվի, թե արդյոք հավատում է, որ ինքն էլ է հարություն առնելու, ապա նրա ամենաքաղաքավարի պատասխանը քմծիծաղն է: Պողոսի արտասանած քարոզը աթենացիները լսեցին մինչև այն պահը, երբ առաքյալը հասավ մեռելների հարությանը: « Երբ լսեցին մեռելներից հարություն առնելու մասին, ոմանք ծաղրում էին, ոմանք էլ ասացին. – Դրա մասին մեկ ուրիշ անգամ կլսենք քեզանից» Գ. Ա. 17:32: Մի ուրիշ անգամ իր քննիչներին վկայեց. «… մեռելների հարության պատճառով եմ այսօր ձեր կողմից հարցաքննվում» Գ. Ա. 24:21: Ագրիպպաս թագավորի և Փեստոսի առաջ էլ, երբ որ պողոսը վկայելով հասավ մեռելների հարությանը, նրան խելագար անվանեցին. «Դու խելագարվում ես, Պողոս, շատ կարդալը քեզ խենթացրել է» Գ. Ա. 26:24: Այսօր էլ նույնն է:

Սուրբ Հարության տոնը ձու ներկելու, լավ ճաշկերույթներում ընկերներով զվարճանալու, և Աստված գիտի, թե էլ ինչ խնջույքներ և միջոցառումներ կազմակերպելու օր է շատերիս համար: Բայց իսկական տոնը ոչ մի կապ չունի տարեթվերի և ամսաթվերի հետ: Իսկական տոն է այն սրտում, որն հավատում է, որ մեռելների հարություն է լինելու և Որդուն հավատացողը հավիտենական կյանք ունի: Ամբողջ ավետարանի հիմքը հետևյալն է. «…Քրիստոսը մեր մեղքերի համար մեռավ, Գրքերի համեմատ,և որ Նա թաղվեց ու երրորդ օրը հարություն առավ, Գրքերի համեմատ» 1Կորնթ.15:3-4: Եվ հետո Պողոսն ասում է. «…ինչպես են ձեզանից ոմանք ասում, թե մեռելներից հարություն չկա: Եթե մեռելներից հարություն չկա, ուրեմն Քրիստոսը հարություն չի առել, ուրեմն մեր քարոզչությունն ունայն է, և ձեր հավատը զուր: Ու մենք էլ դառնում ենք Աստծո սուտ վկաները, քանի որ Աստծո մասին վկայություն տվինք, թե Քրիստոսին հարություն տվեց, որովհետև եթե մեռելները հարություն չեն առնում, ուրեմն Քրիստոսն էլ հարություն չի առել» 1Կորնթ. 15:12-16: «… Քանզի Քրիստոսը, մեր Զատիկը, մեզ համար զոհվեց: Ուրեմն, եկեք տոնը կատարենք ոչ թե հին խմորով, ոչ էլ չարության և անզգամության խմորով, այլ ակեղծության և ճշմարտության անխմոր հացով» 1Կորնթ.5:7- 8:

ՔՐԻՍՏՈՍ ՀԱՐՅԱՎ Ի ՄԵՌԵԼՈՑ ՕՐՀՆՅԱԼ Է ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ՔՐԻՍՏՈՍԻ

Արցախ ՝ վեր.Գառնիկ Աբրեյան

Աստվածաշունչ  ,    Դիտեք՝  Հիսուս Ֆիլմը   ,      Ֆիլմեր

Կարդացեք Նաև ՝ Զարմանալի անակնկա՞լ, թե՞ հավատ

""

Թովմասի Կիրակի

  1. Թովմասի Կիրակին սովորաբար նշվում է հարության կիրակին հաջորդող կիրակին, քանի որ ըստ Սուրբ Գրքի Հիսուս Քրիստոսի հարություն առնելուց հետո ութ օր անց կրկին հայտնվում է Հիսուսը իր աշակերտներին, երբ նրանք սովորության համաձայն հավաքված էին միասին ․

Այս մասին կարդում ենք  Հովհաննու ավետարանի  20 գլխի  26-29 համարներում․<<Եւ ութ օրից յետոյ աշակերտները դարձեալ ներսումն էին, եւ Թովմասն էլ նորանց հետ. Յիսուսը՝ դռները փակ լինելով՝ եկաւ եւ նորանց միջումը կանգնեց եւ ասեց. Խաղաղութիւն ձեզ։ Յետոյ Թովմասին ասեց. Բեր քո մատը այստեղ, եւ տես իմ ձեռքերը, եւ  քո ձեռքը բեր եւ իմ կողը կոխիր, եւ մի լինիր անհաւատ՝ այլ հաւատացեալ։  Եւ Թովմասը պատասխանեց եւ ասեց նորան. Ով իմ Տէրը, եւ ով իմ Աստուածը։  Յիսուսը նորան ասեց. Որովհետեւ տեսար ինձ՝ հաւատացիր.  երանի նորանց, որ չեն տեսել եւ հաւատում են>>։ 

Իրադարձությունների հերթականությանը եթե նայենք , ապա կտեսնենք , որ հարության օրը երբ Հիսուս Քրիստոսը հայտնվում է իր աշակերտներին այդ ժամանակ աշակերտներից մեկը՝Թովմասը իրենց հետ չեր։  Երբ աշակերտներն ասեցին որ Տիրոջը տեսել են և նա հարություն է առել մեռելներից, այն ժամանակ Թովմասն ասեց մինչև որ մատներով չշոշափի սպիները,վերքերը ապա չի հավատա։ Իսկ երբ Հիսուսը հայտնվեց, ութ օր անց ապա Թովմասին ասեց, որ բերի ձեռքը և շոշափի ու տեսնի որ ինքը Հիսուսն է։ Թովմասն ասեց <<Իմ Տեր և իմ Աստված>>։

Այս ամենը շատ խոսուն է, քանի որ այս առիթ եղավ, որ Հիսուսն ասի , որ երանելի են նրանք ովքեր չտեսած են հավատում ։

Այսօր երբ Հիսուս Քրիստոսի հարության մասին խոսում ես մեկին, ասում են  հավատում եմ, բայց ոնց կարող է մեռած մարդը հարություն առնի, կամ թե դա միայն հիսուսի մասին է ասում, իսկ շատ շատերն ասում են որ ոչ էլ Հիսուսն է հարություն առել։

Քրիստոնյաները, որոնք Հիսուսին հետևում են այսօր, նման են Թովմասին, որոնք չտեսած են հավատում, և երանելի են։

Հարց է առաջանում , արդյո՞ք այսօր դու հավատում ես որ Հիսուսը հարություն է առել։

Դրանից բացի Սուրբ գիրքը նշում է , որ մարդկությունը ՝ նրանք ովքեր մահացել են , պետք է հարություն առնեն ոմանք հավիտենական կյանքի համար , ոմանք հավիտենական դատաստանի համար։

Նորից հարց է առաջանում , դու հավատու՞մ ես այս խոսքերին, որ եթե մեռնես պետք է հարություն առնես կամ կյանքի, կամ դատաստանի համար։

Ասեմ ավելին՝ եթե հավատաս Հիսուս Քրիստոսին և խոստովանես մեղքերդ , ապա կհավատաս նաև որ դու կյանքի  հարությանը մասնակից կլինես։ Սա ոչ թե վերացական , կամ փիլիսոփայական միտք է, այլ գործով ապացուցված հավատամք, որին եթե հավատում ես , երանելի ես։

<<Եթե հարություն չկա ապա զուր է ձեր հավատը>>, այս մասին ասում է  Պողոս առաքյալը կորնթացիների եկեղեցուն ուղված առաջին  նամակի 15 գլխի մեջ։

Քանի որ եթե հարություն չկա զուր է մեր հավատքը, զուր է մկրտությունը  և կեր խմի քեֆ արա, բայց շարունակում է ասելով , որ <<Մի խաբվեք ՝  չար ընկերակցությունները խափանում են բարի վարքերը։

Եթե մինչ այս չես հավատացել, ապա կարող ես այսօր Թովմասի նման Աստծուն աղոթել և խնդրել որ ների և օգնի որ հավատաս, ինչպես արեց դիվահարի հայրը երբ աղերսելով խնդրում էր Հիսուսին ասելով <<Տեր օգնիր իմ անհավատությանը>>․Մարկոս 9:23

Հակառակ դեպքում միևնույն է գալու է դատաստանի օրը , և ինչպես ասեց Աստված <<նայիր երկնքի աստղերին, եթե հավատաս ինչ կփոխվի , եթե չհավատաս ինչ կփոխվի, բայց հավատում ես քո համար , չես հավատում էլի դու ես վնասը կրելու>>։

Աստված տա ամեն մարդ ունենա ճշմարիտ հավատք , որը իր մեջ կյանք ու հարություն կունենա, որը երբեք չի հուսահատեցնի և երբեք չի թողնի մենակ։

Հավատու՞մ ես որ Հիսուսի հետ պետք է դու էլ հարություն առնես կյանքի համար․․․

Ամեն