Աստվածաշունչ

Պենտեկոստե 50-րդ օրը

Քրիստոնեական աշխարհը տոնում է այս օրը որպես Սուրբ Հոգու Գալստյան օր։

Երբ Հիսուս Քրիստոսը համբարձվեց, ասեց որ գնում է, և կուղարկի Սուրբ Հոգին։ Գործք առ 1:

Օրվա խորհուրդը ըստ Աստվածաշնչի Գործք առաքյալների 2 գլուխ։

Սուրբ Հոգու ուղարկուիլը։ Պետրոսի քարոզը։ Հազարաւոր մարդիկ դարձի են գալիս։

1 Եւ երբոր Պենտէկոստէի օրերը լրացան, ամենքը միաբան մէկտեղ էին։ 2 Եւ յանկարծակի երկնքիցը մի հնչիւն եղաւ՝ սաստիկ փչող քամու պէս, եւ լցրեց բոլոր տունը՝ ուր նստած էին։ 3 Եւ երեւեցան նորանց բաժանուած լեզուներ ինչպէս կրակից. Եւ նստեց նորանց ամեն մէկի վերայ։ 4 Եւ ամենքը Սուրբ Հոգով լցուեցան, եւ սկսեցին ուրիշ լեզուներով խօսել, ինչպէս որ Հոգին նորանց խօսել էր տալիս։ 5 Եւ Երուսաղէմումը բնակուած էին Հրէաներ՝ Աստուածավախ մարդիկ՝ երկնքի տակի ամեն ազգերից։ 6 Եւ երբոր այս ձայնը եղաւ, բազմութիւնն եկաւ մէկտեղ եւ կիտուեցաւ. Որովհետեւ ամեն մէկը լսում էր նորանց, որ իր լեզուովը խօսում էին։ 7 Եւ ամենքը հիանում էին եւ զարմանում, եւ իրար ասում էին. Չէ՞ որ ահա սորանք ամենքը, որ խօսում են, Գալիլեացի են։ 8 Եւ ի՞նչպէս մենք ամեն մէկս մեր լեզուովը լսում ենք որ նորանում ծնուած ենք. 9 Պարթեւներ եւ Մարք եւ Եղամացիք, եւ բնակողներ Միջագետի, Հրէաստանի եւ Կապադովկիայի, Պոնտոսի եւ Ասիայի մէջ, 10 Փռիւգիայի եւ Պամփիւլիայի մէջ, Եգիպտոսումը, եւ Լիբիացիների կողմերումը Կիւրենէի մօտ, եւ նորաեկ Հռովմայեցիներ, 11 Հրէաներ եւ նորահաւատներ, Կրետացիներ եւ Արաբացիներ, լսում ենք, որ նորանք մեր լեզուներովը Աստուծոյ մեծամեծ բաները խօսում են։ 12 Եւ հիանում էին ամենքը եւ զարմանում, եւ մէկը միւսին ասում էին, Սա ի՞նչ պիտի լինի։ 13 Իսկ ուրիշները ծաղր անելով ասում էին, Քաղցուով արբած են։
14 Եւ Պետրոսը վերկացաւ այն տասնեւմէկի հետ, իր ձայնը բարձրացրեց, եւ նորանց հետ խօսեց. Ով Հրէաստանցի մարդիկ, եւ ամենքդ՝ որ բնակուած էք Երուսաղեմումը, սա ձեզ յայտնի լինի, եւ իմ խօսքերին ականջ դրէք։ 15 Որովհետեւ չէ թէ ինչպէս դուք էք կարծում, սորանք արբած են. որովհետեւ օրուայ երրորդ ժամն է։ 16 Այլ սա Յովէլ մարգարէի ձեռովն ասուածն է, 17 Եւ կ’լինի յետի օրերումը, ասում է Աստուած, որ իմ Հոգուցը կ’թափեմ ամեն մարմնի վերայ, եւ ձեր որդիները եւ ձեր աղջիկները կ’մարգարէանան. Եւ ձեր երիտասարդները տեսիլքներ կ’տեսնեն, եւ ձեր ծերերը երազներ կ’տեսնեն։ 18 Եւ իմ ծառաների վերայ եւ իմ աղախինների վերայ էլ այն օրերումն իմ Հոգուցը կ’թափեմ, եւ կ’մարգարէանան։ 19 Եւ նշաններ կ’տամ վերեւը երկնքումը, եւ նշաններ ներքեւը երկրումը, արիւն եւ կրակ եւ ծխի մառախուղ։ 20 Արեգակը խաւար կ’դառնայ, եւ լուսինն արիւն, Տիրոջ մեծ եւ երեւելի օրը դեռ չ’եկած։ 21 Եւ կ’լինի, ամեն ով որ Տիրոջ անունը կ’կանչէ՝ կ’փրկուի։ 22 Ով իսրայէլացի մարդիկ, այս խօսքերը լսեցէք. Յիսուս Նազովրեցին՝ այն մարդը՝ որ Աստուածանից ցոյց տրուեցաւ ձեզանում զօրութիւններով եւ հրաշքներով եւ նշաններով, որ Աստուած նորա ձեռովն արաւ ձեր միջումը. Ինչպէս դուք էլ գիտէք. 23 Նորան, որ Աստուծոյ սահմանուած խորհրդովը եւ կանխագիտութիւնովը մատնուած էր, առաք անօրէնների ձեռով փայտի վերայ բեւեռած, սպանեցիք. 24 Որին Աստուած յարութիւն տուաւ մահի ցաւերը լուծելով. Որովհետեւ կարելի չէր, որ նա բռնուի նորանից։ 25 Վասնզի Դաւիթն ասում է նորա համար. Առաջուց տեսնում էի Տիրոջն ամեն ժաանակ իմ առաջին. Որ իմ աջ կողմն է, որ չ’սասանիմ։ 26 Սորա համար իմ սիրտն ուրախ եղաւ, եւ լեզուս ցնծացաւ, եւ իմ մարմինն էլ յուսով կ’բնակուէ։ 27 Որովհետեւ իմ անձը չես թողիլ գերեզմանումը, եւ ոչ էլ քո Սուրբին ապականութիւն տեսնել կ’տաս։ 28 Կեանքի ճանապարհները ճանաչեցրիր ինձ. Քո երեսի ուրախութիւնովը կ’լցնես ինձ։ 29 Մարդիկ եղբարք, պէտք է համարձակութեամբ ասեմ ձեզ Դաւիթ նահապետի համար. Թէ նա մեռաւ էլ՝ թաղուեցաւ էլ. Եւ նորա գերեզմանը մինչեւ այսօր մեր միջումն է։ 30 Իսկ որովհետեւ մարգարէ էր, եւ գիտէր, որ Աստուած երդումով երդուաւ նորան. Որ նորա երանքի պտղիցը մարմնի կողմանէ յարուցանէ Քրիստոսին նորա աթոռի վերայ նստեցնելու համար. 31 Առաջուց իմացած՝ խօսեց Քրիստոսի յարութեան համար, թէ նորա անձը գերեզմանումը չ’թողուեցաւ՝ եւ ոչ էլ նորա մարմինն ապականութիւն տեսաւ։ 32 Սոյն այս Յիսուսին Աստուած յարութիւն տուաւ որի վկաներն ենք մենք ամենքս։ 33 Արդ Աստուծոյ աջովը բարձրացած, եւ Սուրբ Հոգու խոստմունքը Հօրիցն առած, թափեց այս, որ դուք հիմա տեսնում եւ լսում էք։ 34 Որովհետեւ ոչ թէ Դաւիթը վեր ելաւ երկինքը. Բայց ինքն ասում է, Տէրն իմ Տիրոջն ասեց. Իմ աջ կողմին նստիր, 35 Մինչեւ քո թշնամիները քո ոտների պատուանդան դնեմ։ 36 Հիմա թող ստոյգ գիտենայ Իսրայէլի բոլոր տունը, որ Աստուած նորան Տէր եւ Օծեալ արաւ, սոյն այս Յիսուսին, որին դուք խաչեցիք։
37 Եւ երբոր այս լսեցին, իրանց սրտերումը զղջացին. Եւ ասեցին Պետրոսին եւ միւս առաքեալներին, Ի՞նչ անենք, մարդիկ եղբարք։ 38 Պետրոսն էլ նորանց ասեց. Ապաշխարեցէք՝ եւ ձեզանից ամեն մէկը թող մկրտուի Յիսուս Քրիստոսի անունովը՝ մեղքերի թողութեան համար, եւ Սուրբ Հոգու պարգեւը կ’ընդունիք։ 39 Որովհետեւ ձեզ եւ ձեր որդկանց համար է այս խոստմունքը, եւ այն ամեն հեռաւորների համար, որոնց մեր Տէր Աստուածը կ’կանչէ։ 40 Եւ ուրիշ շատ խօսքերով վկայութիւն էր դնում, եւ յորդորում եւ ասում. Ազատուեցէք այս թիւր ազգիցը։ 41 Եւ նորանք որ նորա խօսքը յօժարութեամբ ընդունեցին՝ մկրտուեցան. Եւ այն օրը երեք հազարի չափ հոգիք աւելացան։ 42 Եւ միշտ հետեւում էին առաքեալների վարդապետութեանը եւ հաղորդութեանը եւ հացի կտրելին՝ եւ աղօթքներին։
43 Եւ ամեն անձի վերայ վախ եկաւ. Շատ հրաշքներ եւ նշաններ էլ էին գործվում առաքեալների ձեռովը։ 44 Եւ բոլոր հաւատացեալներն իրար հետ մէկտեղ էին, եւ ամեն բան հասարակաց ունէին։ 45 Եւ ապրանքները եւ բոլոր բաները ծախում էին, եւ բաշխում էին այն ամենին, ում ինչ բան որ պետք էր լինում։ 46 Ամեն օր միաբանութեամբ տաճարումն էին լինում, եւ հաց էին կտրում տներումը, եւ ուրախութիւնով եւ սրտի միամտութիւնով կերակուր էին ուտում. 47 Աստուծուն օրհնում էին, եւ բոլոր ժողովրդի առաջին շնորհք ունէին. Եւ Տէրն ամեն օր փրկուածներին աւելացնում էր եկեղեցու հետ։
Գործք առաքելոց 2

 

Համբարձման ու փառավորման նշանակությունը


1․ Քրիստոսը ստացավ գերագույն փառքն ու իշխանությունը։
2․ Հիսուսը նախակարապետն է (Եփես. 6:20), և Իր ժողովրդի համար՝ Հոր մոտ տեղ պատրաստողը։ (Հովհ. 14:2)
3․ Հիսուսն Աստծո մոտ մեր բարեխոսն է։
4․ Սուրբ Հոգին եկավ այս աշխարհ։
5․ Հիսուսը համբարձվեց մարդկանց պարգևներ տալու և Իր հասակին հասցնելու համար։
Սիրելինե՛ր, հիշենք հրեշտակների խոսքը.
«…նույն Հիսուսը, որ ձեզանից երկինք վերցվեց, պիտի գա նո՛ւյն ձևով, ինչպես տեսնում եք Նրան երկինք գնալիս»:
Սա կոչ է Հիսուսին սպասելու, դիմավորելու համար: Այսօր էլ Սուրբ Հոգին հանդիմանում է, որ հավատանք Հիսուսին, Նա է արդարություն իրականացնողը, Նա է դատաստանից ազատում, Նա է Իր մարմնի՝ եկեղեցու վրա ավելացնում, որպեսզի Իրեն հավատարիմ ծառայելով՝ սպասենք Իր վերադարձին: Նրանք, ովքեր սպասում են Հիսուսին, ուրա՛խ են, իսկ ովքեր Հիսուսին չեն սպասում, խուճապի մեջ են: Խուճապի մեջ լինողները կարող են հենց հիմա ուրախանալ, եթե դարձի գան, ապաշխարեն ու ընդունեն Հիսուսին: Աստված օրհնի բոլորիդ։

    Ո՞վ է Աստված, Ո՞վ է Սուրբ Երրորդությունը

        Ներածություն
 
Այն ամենը ինչ կփորձեմ ձեզ ներկայացնել,  դա  միայն Սահմանափակ ուղեղի պատկերացումն է Անսահմանափակի մասին: Որովհետև Աստված ասաց<< Իմ Խորհուրդները ձեր խորհուրդնորը չեն… Այլ որքան –որ Երկինքը բարձր է ձեզնից , այնքան էլ Իմ Խորհուրդները բարձր են ձեր խորհուրդներից>> (Եսայի 55:8) :
 
Բայցևայնպես ինչպես հայտնի է, Աստված մեզ հայտնվեց Սուրբ Խողքի միջոցով և ես էլ ելնելով Սուրբ Գրքի Խոսքերից կփորձեմ Ներկայացնել գրվածը ,  որ հնարավորինս շատ պատկերացում Կամնենք Աստծո մասին: Այս աշխատության հիմնական նպատակն է Բացահայտել Աստծուն և հասկանալ Ո՞վ է Աստված:Ընդացքում որպես սկզբնաղբյուր     կօգտվենք Սուրբ Գրքից  Հայացք նետելով դրական և բացասական տեսակետների վրա: Կխոսեմ Աստծո Անունների մասին , նաև առանձին-առանձին խոսել Հոր , Որդու և Սուրբ Հոգու բաժինները: Ինչպես արդեն նշեցի եզակի հիմք պետք է հանդիսանա Սուրբ գիրքը , Ուստի  խնդրում եմ  ամեն հատված հետևել , ստուգել
 
                     Գլուխ  Ա                     Աստծո  գոյությունը և սահմանումը
Աստվածաշունչը չի փորձում պնդել կամ ապացուցել , որ Աստված գոյություն ունիև դրա կարիքն էլ չի զգացվում, որովհետև  <<Երկինքն ու երկիրը Աստծո փառքն են պատմում>> (Սաղմոս19) Այն ամենն ինչ Աստված ասեց եղավ(Ծննդ.1:1 )և մենք տեսնում ենք:
Ինչպես արդեն վերը նշեցի  Աստված իրեն հայտնեց Իր Խոսքի միջոցով  և մենք էլ պետք է Աստծո սահմանումը տանք  Իր իսկ Խոսքի միջոցով , միաժամանակ  հպանցիկ կնայենք նաև  սխալ սահմանումներին , որ տալիս են ուրիշները:
Ա) Սխալ  սահմանումներ
-Ըստ Պլատոնի դա << Հավերժական բանականությունն է և սա բնության մեջ բարիի պատճառն է>>
-Արիստոտելի համար << Գոյություն ունեցող ամեն բաներից առաջինն է
-Բնաբան Մետրեյի կարծիքով դա <<Արարված զորություն է , որը աճուրդի մեջ է մտնում իր իսկ արարածի հետ>>:
Նման շատ ու շատ գաղափարներ կան , ինչպես նաև Սուրբ գիրքն է ասում , որ <<Նրանց աստվածն իրենց որովայնն է >>: Մարդիկ ամեն բանի ընդունակ են հավատալ բայց ոչ Ճշմարիտ Աստծուն:
 
Բ) Սուրբ Գրային սահմանում
Աստված որպես Արարիչ .Ծննդ 1:1
Աստված ոչ մեկի և ոչ մի բանի կարիքը չի զգում(Ել3:14,Ես40:28-29,Հովհ5:26):
Սա  շատ կարևոր հարց է. Աստվածորպես Արարիչ պետք է  որ ոչ մեկի կարիքը չզգա: Արարչագործությունը կատարվել է միմիայն Աստծո կողմից և ոչ մեկը չի օգնել այդ հարցում(Օրինակ հրեշտակները):
 
Անսահման Հոգի
 
Քանի որ Նա Արարիչ է իր աարարչության մեջև դրանից դուրս , այնուհանդերձ Նա գործում է  ամբողջ տիեզերքի մեջ: Նա ոչ միայն արարեց , այլև պահում է այն: Նա անձնավորություն է և սա նշանակում է , որ Նա ունի բանականություն, ինքնագիտակցում ,  ինքնասահմանում և բարոյականություն:
Երկու հիմնական որակավորումներ կան Աստծո մասին Սեր և Սրբություն ,որոնցով էլ տարբերվում է մարդուց:
2.Նա ունի Գերագույն իշխանություն, Աստված, Թագավոր , Տեր , Հայր:
3.Աստված հանդիսանում է որպես Երրորդություն , որով էլ հայտնվեց մարդկությանը.<< Եթե չհաշվենք հրեշտակներին, որոնք սպասավորներ են >>, միայն մարդն է որ կարող է հաղորդակցվել Աստծո հետ: Միայն մեզ է տրված Աստծո որդիներ  կոչվելու իշխանությունը(Հովհանու 1:12) Սրանց մենք դեռևս կանրադառնանք ավելի մանրամասն , հետևելով ամն մեկ բաժնին առանձին առանձին:Բայց երկու բառով փորցեմ սահմանում տալ<< Աստված Գերիշխան Անսահման Հոգիէ , որն իրեն հայտնեցԻր իսկ արարածին հավասարվելով նրանև բարձրացնելով Ժառանգներ արեց Իր համար
 
                                                         Գլուխ Բ Աստծո անունները
 
              Աստված իրեն Հայտնեց մարդկությանը Տարբեր կերպերով, դրանցից մեկն է հանդիսանում Իր անվանումը և այս շատ կարևոր արժեք ունի սուրբ գրքի մեջ
 
                                               Ա) Ընդանուր տեսություն Աստծո անունների մասին:
 
              Սուրբ գիրքը Հաճախ  է խոսում Աստծո  մասին եզակի դեմքով, օրինակ ՝ Ել 20:7 սաղմող8:1: Բոլոր այս տեղերում Սուրբ գիրքը նկատի չունի Աստծո մասին ինչ-որ յուրահատուկ նշան, Աստծո ընդհանուր Անունը իր մեջ պարունակում է շատ յուրահատկ անուններ , որովհետև Աստված մարդկությանը հայտնվեց տարբեր անուններով : Այս անունները չեն հանդիսանում մարդկային ստեղծագուրծություն, այլ ունեն Աստվածային ծագում ( չնայած , որ ինքնին ներկայացնում է մարդկային խոսքի մասեր ): Բայցևայնպես մենք կսահմանափակվենք Աստծո հատուկ անունների քննարկմամբ:
                                             Բ) Աստծո անվանումը ելնելով Հին Կտակարանից
 
              Հին կտակարանյան անունները ծառայում էին անձին բնորոշող արտահայտություններ,այսինքն՝ անուններըտալիս  էին տվյալ անձի մասին բացատրություն , օրինակ՝ Նաբաղ- անզգամ, <<Ինչպես որ  նրա անունն է այնպես էլ ինքն է>>(1թագ 25:25):
 
              Անվանափոխությունները հանդիսացել են շատ կարևոր  գործոն ՝ Աբրամ-մեծ հայր,  Աբրահամ –բազմության հայր(Ծննդ 17:5, 32:28) Ավելի մեծ նշանակություն է տալիս Սուրբ գիրքը Աստծո անուններին , քանի որ այս անունների մեջ է պարուրվում Աստվածաբանությունը. <<Ես եմ Տերը – սա է  Իմ Անունը ԵՀՈՎԱՅ >>
 
 (Ել15:3), Աստված (էլոհիմ, Էլի , Էլոահ):Առաջին իսկ նախադասության իրավազոր գործող անձը հանդիսանում է Աստված(Ծննդոց1:1 : Էլոհիմ , Էլի , Էլոահ բառերը (եբրաերենով) ունեն ընդհանուր արմատ : Էլի բառի Էլ արմատը  սեմիթական լեզվի աստվածության նշանակությունն է : Դատելով քանանացիների <<Ռաս- Շամրե>>  բառի գործածությունից  , ապա նշանակությունը մոտավորապես հետևյալն է ՝ աստվածների հայր: Այս տերմինը  նշանակում է ՝ աստված լայն իմաստով : Ստուգաբանական Էլը գալիս է զորություն բառից <ուժ-էլ >ձեզ  չարություն անելու(Ծննդ 31:29 համեմատ Նեեմյա5:5): Հոբի գրքի մեջ  և սաղմոսներում կա մի մեծ բաժին 238 անգամ զորություն նշանակող Էլի մասին : Էլը կապված է նաև ուրիշ որակավորումների հետ , ինչպես օրինակ ՝ ճշմարտություն  ( սուտ չկա )(թվ 23:19,2օր32:4), նախանձ (2.օր5:9 ) և ողորմություն (Նեեմիա 9:31, սաղմ 86 :15) Զորություն բառի հիմնական իմաստը պահանջվում է տվյալ պարագայներում:
 
              Էլոահ բառը (60 Անգամ )ավելի շատ հանդիպում է Հոբ գրքի  մեջ ,  որը ստուգաբանական իմաստով նշանակում է զորություն: Այս տերմինը նույնպես հանդիսանում է որպես Աստված (ըստ ծագումնաբանաության), չնայած ավելի հաճախ վերագրվում է ճշմարիտ Աստծուն, բայցևայնպես կարող է նշանակել ցանկացած աստված: Էլոհիմ <Աստված> բառը , ի տարբերություն Էլոահից , ունի հոգնակի նշանակություն , հանդիպում է մոտ 2250 անգամ : Բոլոր այս երեք ձևերն էլ 70-ից թարգմանությունում (XXL) օգտագործում է Աստված (Թեոս) բառը՝ էլոհիմ բառի տակ , և միավորում են այն ամենը , ինչ  վերագրվում ք Աստծուն և աստվածությանը : Հոգնակի թվով ունեցած տեսքը , չնայած որ նման է հոգնակի թվով բառերին , գործածվում է եզակի թվով գոյականի հետ : Մի խոսքով Էլոհիմ բառի տակ ծածկված է Աստծո կարողությունը ամբողջապես, որը երևում է տարբեր տեղեր , օրինակ արարչագործությունը ՝ երբ Աստված իր խոսքով ստեղծեց աշխարհը (Ծննդոց1:3-8) , տեսնվում է Աստծո զորության գերագույն բնութագիրը :  Նրա խոսքերը բնութագրում են Իր Զորությունը , երբ ամուլ կանայք զավակներ են ունենում (Ծննդ 18:10-14, 25:21) , երբ տառապյալ ժողովուրդը ազատվում է եգիպտոսից (ել 20:2)  , Երբ խաչյալ Քրիստոսը հարություն է առնում մեռելներից(Հռ 1:1-4): Պետրոս առաքյալը գրում է . << Հավատացյալները Աստծո զորությամբ են պահվում(1Պետր1:5) >> : Եթե Էլը և Էլոհիմը ընդգծում են Նրա զորությունը և կարողությունը , ապա Էլոահը (կամ Էլիոնը) ուշադրությունը  կենտրոնացնում է Նրա գերբնական բնության և անհասանելի բարձրությանը <Պատվելի և Երկրպագության արժանի>
 
Բառակապակցություններ
 
Էլ Էլիոն – Բարձրյալ Աստված –կազմված է <<բարձրացնել>>և <<մեծարել>> արմատից , այնպես որ Էլ Էլիոնը կարելի է հասկանալ որպես <<գերագույն >>:  Աբրահամը հիշատակում է << Էլ Էլիոն >> բառը , երբ խոսում է Մելքիսեդեկի հետ (Ծննդ 14:18-22): Սերտ կապված է Տաճարի Ծառայության հետ : 45բառից 20-ը հանդիպում են սաղմոսներում : Երբեմն այս բառակապակցությունը գործածվում է , որպես անուն <<ՈՒՐԱԽ ԿԼԻՆԵՄ …ՈՎ ԲԱՐՁՐՅԱԼ>>(սաղ. 9:2)
 
Էլ Շադայ –Աբրամին Աստված հայտնվեց որպես Ամենակարող Աստված (Ծննդ 17:1): Սա երբեմն ընդունվում է որպես անուն և հանդիպում է 47 անգամ , որից 31-y հոբի գրքում:
 
Ավանդական թարգմանություն  <<Ամենակարող>> բառը բերում է տարաձայնություն : Երբեմն մարդիկ պնդում են , որ այս բառի արմատը եբրաերենից չի ծագում , այլ <<աքադյան>> ծագում ունի    և այն նշանակում է <<Լեռ>>, այնպես որ բոլոր արտահայտությունները կարող են ունենալ հետևյալ նշանակությունը ՝ <<Էլը՝ ինչ որ լեռ >>: Եթե այդպես է , Էլ Շադայ  բառի մեջ ընդգծվում է Աստծո  անանցանեելի կարողության մասին , կամ  այդ անունը նշում է  Նրա սիմվոլիկ բնակության մասին : Բառերի համակցության դեպքում <Էլ Շադայ , Էլ Էլիոն (Թվ 24:16 , սաղմոս 91:1)> կարելի է ենթադրել , որ Էլ Շադայը – Աստված  կանգնած որպես երկնային խորհրդի գլուխ , տեղաբնակեցումը , որը երբեմն  լայն իմաստով   համեմատվում է լեռների (Ամբ 3:3):
 
Ուրիշ բառակապակցություններ Էլի հետ կապված
 
Որոշ դեպքերում Էլը հանկարծակի համընկնում է Էլոհիմ իմաստի հետ , օրինակ՝ <<Էլ Ռո >> (Տեսանող Աստված)( Ծննդ 16:13 ) << ԷԼ Բեթել >> (Բեթելի Աստված) < Աստծո տան Աստված>(Ծննդ 35:;37)<< Էլ Օլամ >>(Հավիտենական Աստված)Ծննդ 21:33>§¾É և << Էլ Բերիթ >> (Ուխտի Աստված) (Դատ 9:46)
 
ՅՀՎՀ  (Եհովա) –Եբրաերեն քառատառ կապակցություն                        
 
ՅՀՎՀ հանդիսանում է  կոպիտ ասած, Աստծո եզակի անուն , որն էլ ամենատարածվածն է Հին կտակարանում կա  6828 անգամ , որից 700 Եահ , որի մեջ նաև 43 հատ սաղմոսներում << ալելուեահ >>(Փառք Տերոջ):
Այս բառը թարգմանվել է հունարեն (XXL) Տեր բառով ՝ Կյուրոս : Սա տարբերվում է <<Ադոնայ >>(Տեր) Բառից գրելաձևով , բայց սրանք համազոր բառեր են , որ հունարենով նույն <<Կուրոս>>(փիլ. 2:11):
Եգիպտական  լուծի ժամանակ այս բառը (քառատառ բաղաձայների կապակցությունը )սկսեց գործածությունից դուրս գալ հրյաների կողմից (սնահավատության պատճառով ) և օգտագործվեց <<Ադոնայ>> բառը , որի դեպքում էլ բառի գործածական ձևը դադարեց նույն արտահայտության ոճը կրելուց , որից հետո վերցրեցին <<Ադոնայ>> (Տեր) բառի ձայնավորները և տեղադրեցին ՅՀՎՀ-ի մեջ և ստացան <<Եհովա>> Խորհրդավոր բառը: Արդի եբրաերենով գործածվում է <<Ադոն>> բառը , որպես <<պարոն>> , բայց երբեք չի օգտագործվում <<Ադոնայ>> , որովհետև սա վերագրվում է Աստծուն : Բայցևայնպես ի՞նչ է նշանակում <<Եհովա>> բառը: Այս անունով Աստված հայտնվեց իր ժողովրդին, ցույց տալով իր ողորմությունը և նշեց , որ (Ել . 3:14) : << Ես եմ որ գոյություն ունեմ>> (Ես Եմ Որ Եմ ), իսկ ավելի ուշ ՝ ինքնաբացահայտում . որ <<ԵՍ Եմ Տերը >>(Ելից 6:2-8), այս բառի գլխավոր իմաստն է <<Լինել>> միտքն է ,որ Մովսեսի հայտնության ժամանակ նշանակում էր <<Ներկա լինել>>, իսկ ավելի ուշ , ինշպես ոմանք ընդունում են , որ ստացավ հետևյալ նշանակությունը   -<< Ես (և ուրիշ ոչ մեկը )Եմ : Եվ սա եբրաերեն ունի ծատ կարևոր նշանակություն , որ անցյալ , ներկա և ապառնի ժամանակների իմաստով  է ասում <<Ես Էի , Եմ և Կլինեմ >> , սա հայերենով դժվար է բացատրել: Նույնպես հունարեն յոթանասնից թարգմանության մեջ նույն իմաստն ունի  << Էգո Էմի >>:Եվ Մովսեսին տալիս է այն գաղափարը , որ Աստված կա , այլ նրան պետք է հասկանալ: Եվ այս արտահայտությունը արեց նաև Հիսուսն ինքը . <<ԵՍ ԵՄ>>(Էգո Էմի) (Մաթ 14:27), (Հովհ 8:24-28-58): Այսինքն ՝ այն բառերը , որոնք վերագրվում են Իսրաելի Աստծուն , որպես <<ԼԻՆՈՂ>> Աստվածը <<ԵՍ ԷԻ ԷՄ և ԿԼԻՆԵՄ>> , վերագրում է այդ բառերը Հիսուսն ինքն իրեն :
 
Աստվածաբանորեն <<ՅՀՎՀ>> բառը տարաբնույթ իմաստ ունի  և դատելով ստուգաբանորեն , ավելի ճիշտ , ելնելով տարբերությունից , որի մեջ  բացահայտվում է այս անունը (Ել 3:12-14,  6:2-8) ,այն նշանակում է <<ներկայություն >>  — Աստված իսրաելացիների հետ , Նա մոտ է Իր ժողովրդին , Խորանին , ինշպես նաև <<Խոստացյալ- Էմմանուէլ>>բառի շնորհիվ (Աստված մեզ հետ)( Ես 7:14 ,Մաթ 1:23)) : <<Յահվեն  (ՅՀՎՀ-ն ) ներկա է >> , նա հասանելի է և մոտ բոլոր նրանց , ովքեր Նրան են կանչում (սաղմ 145:18) փրկության համար (107:13) , ներման (սաղմ  25:11) և ուսուցման : Բացի այս կապված է նաև ուխտման հետ ,օրինակ ՝(ել 6:6-8)<< Ես կլինեմ ձեզ Աստված և դուք իմ ժողովուրդը>> : Մի խոսքով , այս բառը ,բացի միայն հասարակ տառերի օգտագործմամբ, ինչպես  էլ օգտագործվի , այն ունի իր մեջ ներկայություն , փրկություն, ազատարար, օրհնաբեր , ինչպես նաև ուխտր և հավատարմության մեջ պատասխանատվություն:

Անուններ          

Տեսք Հայերեն ձև Եբրաերեն ձև
 

Հասարակ

Աստված

Տեր

Տիրակալ

Էլի,Էլոահ,Էլոհիմ(Ժննդ15:1)

Եհովա (Ծննդոց2:4)

Ադոնայ(Ծննդ15:2)

Բարդ

Էլի, Աստված

Ամենակարող Աստված

Բարձրյալ,Բարձրյալ Աստված

Էլ Շադայ(Ծննդ17:1)

Էլ-Էլիոն(Ծննդ14:18)

Բարդ

(Եհովա-Տեր)

Տեր Աստված

Տիրակալ Աստված

Զորաց Տեր

Եհովա Էլոհիմ (Ծննդ2:4)

Ադոնայ Եհովա (Ծննդ5:2)

Եհովա Սաբաովթ(1թագ1:3)

Գ)  Աստծո անունը Նոր կտակարանում
Նոր Կտակարանը հիմնվում է Հին կտակարանի վրա և շարունակում է օգտագործվել լայն իմաստով , միայն թե Նոր կտակարանի հետաքրքրությունը դա այն է , որ կապվում  է Հիսուսի անվան հետ :  Սա ակնհայտ է Հովհաննեսի մոտ.<<Մարդիկ հավատում են Նրա Անունին>>(1:12, 2:23)և <<Կխնդրեն Նրա անունով >>(14:13-14):
 
Նոր կտակարանում Հիսուսի մասին և Հայր Աստծո մասին դեռ կխոսենք , Իսկ այս բաժինը ամփոփենմ այսքանով:    
 
Գլուխ 3. Աստծո  բնութագիրը
 
Շատ հետաքրքիր է , որ Աստված հայտնվեց իր ժողովրդին ոչ միայն անուններով , այլ իր բնութագրովկամ գործնական հատկանիշներով:
 
              Ա) Աստծո էությունը
 
Քանի որ Աստված իրեն հայտնեց մարդկությանը , ցույց տվեց նաև , թե ինքն ինչպիսին է, չնայած այն բանին ,որ մենք մինչև վերջ չենք կարող դա հասկանալ, բայցևայնպես  ի՞նչ կա գրված , փորցենք խոսել դրանցից մի քանիսի մասին:
Հոգևորություն- Հոգեղեն
1.1Աստված դա անփոխարինելի էություն է , բայց նա չի հանդիսանում նյութական, այլ հոգևոր (Հովհ . 4:24), որի համար էլ ասեց << Ոչ մի բանի նմանություն չտաք>>(Ել20:4):
 
1.2  Անտեսանելի է : Իսրաէլացիները ոչ մի պատկեր չեն տեսել, երբ որ Տերը հայտնվեց Քորեբի վրա և խիստ օրենք դրեց (2օր. 4:15-19, ել 33:20  ,  հովհ 1:18, կող.1:15, հռ. 1:20,1Տիմ1:17): Բայց Սուրբ Գիրքը պնդում է, որ որոշները կտեսնեն(սաղմ.17:15, Մաթ 5:8 , Եբր 12:14, Հայտն 22:4):  Բայց ի՞նչ եթե Սուրբ գիրքն ասում է , որ տեսել են վերը նշվածում , սա բացատրվում է Եբր.1:3 
1.3 Նա կենդանի է <<Կյանք ունեցող>>(Հեսու 3:10, 1 թագ.17:26, սաղմ 84:2, Մաթ 16:16, 1 Տիմ 3:15, Հայտն 7:2):Կյանքն իր մեջ պարունակում է զգացմունք:Եվ այս բոլոր հատկանիշները Աստված ունի(սաղմ 115:3,Հով5:26): մեր Աստվածը Կենդանի <<Կյանք ունեցող, Կյանքի աղբյուր է>>, Նա տեսնում է,  լսում է , սիրում է :
                                 1:4   Նա ի սկզբանե Լույս է (Ա. Հովհանու 1:5)
                                 1:5 Նա Սուրբ է (Հայտնություն 6:10)
                              1:6  Աստված Սեր է (Սիրող )  (Ա. Հովհ. 1:5) 
                                 1:7 Ինքնագոյ է: Թովմաս Ակվինացին ասել է .<<Նա հանդիսանում է նախապատճառ , բայց ինքն անպատճառ է >>: Ինքնագոյ լինելու օրինակը տալիս է հենց ինքը ասելով <<ԵՍ ԵՄ ՈՐ ԵՄ>>(ել 3:14) Ուշադրություն դարձնենք Հիսուսին , որ Իր մասին նույն միտքն է արտահայտում (հովհ 8:58,Հայտն 1:8), ինչպես ընդունված է պնդել ԵՀՈՎԱՅ անվան տակ(ել 6:3):
                              1:8 Նա անսահման է (3 թագ.8 :27 , 2 մն. 2:6 , Սաղմ. 113:4-6, 139:7 , ես 66 , եր 23:24, գործ.17:24-26)
                              1:9   Նա Հավիտենական է (1 Տիմ . 6:16 , Ամբ 1:12):
                              1:10 Ամենատես է (Սաղմ 139-1:10 առ 15:3, Եր 23:23)
                             1:11 Անփոփոխ է (Հակ 1:17, սաղմ 102:26 , 103:17 33:11, Մաղ.3:6, Եբր 1:12, հռ 4 :20 , Ես 46:10,28:12,                                               .                             3թագ 8:58, 2 կոր 1:20, Ծննդ 18:25):
                                1:12 Արդար է (մն 12:6 ,Եզր 9:15 , Նեեմ9:33, Ել 45:21, գործ 9:14 , Հովհ 17:25, 2 Տիմ 4:8 , Հայտն 16:5):
                                 Ուրիշ շատ տեղերում նշվում է Աստծո արդարության մասին:
                              1:13 Աստված Բարի է(Մարկ 10:8)
Գլուխ 4  Աստծո բնությունը (Երրորդություն)
 
Արդեն որոշակիորեն խոսեցինք այն մասին , որ Աստված հայտնվեց մարդկությանը և տարբեր ձևերով ցույց տվեց ինքն իրեն : Երբ մենք նայում ենք անունների բաժնին, ապա անվիճելիորեն կարող ենք ասել ,որ Աստված մեկն է և ուրիշ ոչ մի Աստված չկա իրենից զատ, նաև այն ,որ անփոփոխ է Աստված: Բայց հարց է առաջանում , թե ի՞նչպես է , որ Աստված Երրորդություն է : Սրա մասին մենք  պետք է նայենք հենց այս գլխի մեջև կփորձեմ ավելի մանրամասն ներկայացնել: Աստծո Մեկությունը նշանակու է , որ գոյություն ունի միայն մեկ Աստված(2 Օր. 4:35 – 31,  3թագ 8:60, Ես 45:5 , 17:3, Մարկ.12:39,Հովհ 17:3, kw8n2 8:4 , 1Տիմ 2:5. Ել 15:11, Զաք 14:9): Այն բանը , որ Աստծո էյությունը չի բաժանվել և անբաժան է , դա հռչակվում է 2Օր 6:4, Մարկ 12:29, Հակ 2:19: Աաստված բաղկացած չե մասերից  : Եթե մարդը բաղկացած է թե ֆիզիկական  մարմնից ՝ թե  հոգուց , ապա Աստված միայն Հոգի է:————      Չնայած այն բանի, որ Երրորդություն բառը չկա Սուրբ գրքում գրված , բայցևայնպես այն հանդիսանում է Սուրբ գրային ուսմունք: Այս ուսմունքը Եկեղեցու մեջ մտել է դեռևս 181 թ . Թեոփիլոս Անտիոքացու կողմից , և    200 թ ՝ Տերտուլյանի  կողմից: Երեք Հավերժական տարբերություն մեկ Աստծո մեջ : Սա ոչ թե եռաստվածությունն է, այլ մեկ Աստվածություն , որը եթե առանձին – առանձին նաենք , ունեն Աստվածության բնություն , Հիսուս նաև մարդկային   բնություն: Բայցևայնպես սա շատ բարդ մեխանիզմ է և պետք է փորձենք հիմնավորել ելնելով Սուրբ գրքից և մարդկային սահմանափակ գաղափարով             հասկանալ անսահման Աստծուն:
 
                                                                  Ա. Ակնարկ Հին Ուխտից
 
                Մենք անունների մեջ արդեն շատ խոսեցինք, որ Աստված ներկայացավ մարդկությանը հոոգնակի թվի դերանուն գործածելով <Էլոհիմ> (Ծննդ. 1:26.  3:22, 11:7 Ես6:8), չնայած ,որ կարող էր օգտագործել նաև եզակի թիվը <Էլոահ, Էլ>: Սրան նորից չեմ անրադառնա , բայց հիմնվելով սրա վրա պետք է շարունակեմ իմ հիմնավորումը : Հոգնակի թիվը օգտագործված է ամենայն հավանականությամբ այն բանի համար , որպեսզի ամրապնդի հոգնակի ձևը: Ավելի սահմանող նշումներ , որ այդ հոգնակին հանդիսանում է եռյակ , գտնում ենք մյուս փաստարկներում : 1-որ Տեր բառը տարբերել Տեր բառից:  Ծննդ. 19:24 պնդում է, որ <<Եվ Տերը Սոգոմի ու Գոմորի վրա ծծումբ տեղաց Տիրոջ կողմից ՝ երկնքից >> , իսկ Ովսե մարգարեն հայտարարում է Աստծո խոսքը << Իսկ Հուդայի տունը կողորմեմ և կփրկեմ նրանց Աստծմով >> (Զաք 3:2, 2 Տիմ 1:18):
2- Որդին առանձնանում է հորից : Եսայի մարգարեյի միջոցով ասեց. <<Տեր Աստվածը հիմա ինձ ուղարկեց և Նրա հոգին >> (Ես48:16 , 63:9, Սաղմոս 45:6 ) :  Սաղմ . 2:8 –ում կարդում ենք  << Դու Իմ որդին ես , Ես այսօր Քեզ ծնեցի>> Հիսուսը ոչ միայն անվանված է Աստծո Որդի (Հռոմ 1:4), Այլ նաև  Միածին Որդին , և Նրա Անդրանիկ Որդին   (Եբր 1:6):Քրիստոսը դարձավ Աստծո հավիտենական Որդին , ոչ թե մարմնի մեջ , այլ Նա այդ  Որդին էր մինչև աշխարհ գալը(Ես 9:6):<<ԵՎ Նրա ելքը վաղուց ՝  հավիտենական օրերից հետ է>>:  
3.Հոգին նույնպես տարբերվում է Աստծուց (Ծննդ1:1): Կարդում ենք . <<Սկզբում Աստված ստեղծեց  երկինքն ու երկիրը>>: Իսկ երկրորդ համարը պնդում է, որ Աստծո  հոգին շրջում է  ջրերի վրա:  Ուշադրություն դարձնենք այս հատվածին .  <<  Եվ ասեց Տերը ՝ Իմ Հոգին հավիտյան չմնա մարդու վրա>> (Ծննդ 6:3 , թվ 27:18, սաղմ51:11, Եսայի 40: 13):
ՈՒշադրություն դարձնենք նաև եռակի ձևով օգտագործված <<Սուրբ >> բառին /Ես 6:3/, որը կարող է ակնարկել Երրորդությունը (հայտ 4:8) Ինչպես նաև , եռակի ձևով օրհնությունը (թվ 6:24-28):
Հաճախակի օգտագործվող << Տերոջջ Հրեշտակը >> /դեսպան/  արտահայտությունը , որ հանդիպում է Հին Կտակարանում , կարող է մատնանշել հատուկ ձևով Երրորդության , երկրորդ անձը : Այս հրեշտակի  հայտնությունը հին կտակարանի մեջ մարմնով էր : Տիրոջ հրեշտակը նույնանում է Տերոջ  հետ , նաև տարբերվում է  Նրանից : Նա հայտնվեց Հագարին (Ծննդ 16:7-14), Աբրահամին (Ծննդ 22:11-18), Հակոբին (Ծննդ 31:11-13), Մովսեսին (Ել 3:2-5), Իսրաելին (Ել14:19), Բաղամին (թվ 22:35),   Գեդեոնին(Դատ1:16-23),   Մանուելին  (Դատ 13:2-25) Եղիսեին (3թագ 19:5-7) և Դավիթին  (1մն21:15-17): Տերոջ հրեշտակը սպանեց 185 000 ասորի (4 թագ 19:35): Նա դարձավ Զաքարիայի տեսիլքը , պաշտպանեց Հեսու քահանայապետին սատանայից  (Զաք 3:1) և դարձավ երեք անձերից մեկը , որոնք հայտնվեցին Աբրահամին : Հին կտակարանի Աստծո Երրորդությունը  թվարկող համարներից մենք կարող ենք եզրակացնել, որ Հին կտակարանը պարունակում է հստակ սպասումներ երրորդության լրիվ հայտնությանը , որը գրված է Նոր կտակարանում>>:
                                                     Բ. Նոր Կտակարանի ուսուցումը
     Այս բաժնի մեջ է, որ պետք է  խոսեմ Հայր Աստծո , Հիսուսի, Սուրբ Հոգու մասին և նրանց միության մասին , որի մասին տեղեկանում ենք Նոր կտակարանից:
 
                                 1 Հայր Աստված
 
Այս բանի համար շատ քիչ մարդիկ կան , որ չեն ընդունում Հորը որպես Աստված, Բաց մեկ երկու համար հիշենք: Հովհանու 6:27, Հռ. 1:7, Գաղ 1:1):
 
Քրիստոսը որպես Աստված- մարդ
Այս բաժինն է, որտեղից առաջանում են շատ ու շատ մոլորություններ , ասելով կամ Հիսուսը Աստված չէ՝,  կամ էլ մարդ չէ և սրանք երկուսն էլ բացարձակ մոլորություններ են , որի մասին հիմա պետք է բերեմ Սուրբ գրային համարներ  և գանք ընդհանուր հայտարարին:
 
        Ա.       Քրիստոսը որպես մարդ
 
Չնայած այն բանին , որ գոյություն ունեն շատ գաղափարներ , որ Քրիստոսը բացարձակապես Աստված է, ոչ թե մարդ , (որի մասին ավելի ուշ) , Բայց և այնպես ի՞նչ է ասում Սուրբ Գիրքը Հիսուսի մարդեղության մասին: Անմիջապես պետք է նշեմ , որ շատ տեղեր Սուրբ Գիրքը Քրիստոսի մասին նշում է որպես հրեշտակ(Դեսպան) (Մաղ3:1-2) , սա չի նշանակում , որ հրեշտակ է , այլ որպես <<դեսպան>>  է և պետք է  նշեմ , որ Հիսուսը հրեշտակ չի եղել և ոչ էլ կլինի , իսկ որպես Աստծո հրեշտակ ՝ բոլորովին այլ բան է : Երբ կարդում ենք Սուրբ Գիրքը , հստակորեն երևում է այն , որ Հիսուսը մարդ էր և բացարձակապես  ոչ մեկը իրավունք չունի անգամ կասկածելու  Հիսուսի մարդեղության վրա – ինչու՞:
 
        Հիսուսը լինելով Աստծո հավիտենակա Բանը <<Խոսքը-LOGOS>>, սկիզբ առավ երկնքում և ծնվեց երկրի վրա , մեզ համար : Եվ քանի որ հղիացավ Մարիամը Սուրբ Հոգուց ՝, այսինքն Աստծուց,   նա բացառապես անբիծ, սուրբ և անարատ էր(Ղուկ 1:35, Հովհ 8:46, 14:30 , 2կոր 5:21, եբր 4:15, 9:14,1 Պետր 2:22 , 1Հով 3:5): Հիսուսն ինքն է փաստում իր մարդ լինելը, նաև ուրիշները (Հով 8:40 , գործ 3:23, Հռ 5:15, 1 կոր 15 :21) , հայտնվեց մարկանց ֆիզիկապես , մարմնով  (Հով  1:14, 1 Տիմ 3:16, 1 Հով4:2):  Ուներ ամեն ինչ – որ ունենում է մարդ ՝ նյութեղեն մարմին , բանական շունչ(Մաթ 26:26,,28:28,Ղուկ 23:46,24 39, Հով11;33,Եբր 2:14) ունեցել է նաև մարդկային ապրումներ (Մաթ 4:2, 8:24, 9:36, Մարկ 3:5, Ղուկ 2:40-52, 22:24 , Հով 4:6-7, 11:35, 12:27, 19:28-30, Եբր 2:10-18, 5:7-8):
 
        բ ) Հիսուսի Աստվածությունը :
 
Հիսուսի Աստվածության  մասին ուսուցումը հանդիսանում է քրիստոնեական հավատքի հիմք. << Ի՞նչ է՝ք մտածում   դուք Հիսուսի մասին >>  սա առաջնակարգ հարց է (Մաթ 16:15, 22-42):
 
        1 Աստվածային հատկությունները
 
Նա Հավիտենական է :   Նա ոչ միայն Հովհաննես Մկրտիչից առաջ էր (Հով 17:5 +24), այլ <<Ամեն արարածներից առաջ ծնված>>(Ծնունդ , ոչ թե արարած ) (կող 1:15 ):  Նա գոյություն ուներ <<ի սկզբանե >> (Հով 1:1, 2Հով1:1), << Հավիտենական օրերից առաջ>> (Միք 5:2 ) և կշարունակիգոյություն ունենալ Հավիտյան (Ես 9:6 , Եբր 1:11, 13:8):  Ինչպես նաև կյանքի կապը Հոր հետ  հանդիսանում է որպես հավիտենական ընթացք(Հով 16:30,  21:17) :
Նա ամենագետ է   (Հովհ 16:30, 2117: Նրանում է ծածկված ամեն իմաստության և գիտության գաղտնիքները (կող 2:3): Նա գիտեր մարդու մեջի եղածը (Հով 2:24, նաև սամարացի կնոջը (Հով 4:29):  Նա գիտեր մարդկանց մտածելակերպը   (Ղուկաս 6:8, 11:17), Իր  գնալու ժամանակը(Մաթ 24:35) , Նա Հորը գիտեր այնպես , որ ոչ մի մահկանացու չգիտեր (Մաթ11:27): Բայց կային նաև բաներ, իսկապես չգիտեր՝ օրինակ Իր վերադարձը (Մարկ 13:32): Զարմացավ մարդկանց անհավատության վրա (մարկ 6:6):  Գնաց թզենու մոտ ՝ թզի սպասումով կամ ակնկալիքով  , որ թուզ ուտեր (Մարկ 13:13):Ի դեպ նշեմ , որ միշտ չէ , որ օգտվեց իր Աստվածային կարողությունից:     
        Նա ամենատեղ է: Նա լինելով  երկրի միաժամանակ նաև երկնքում  էր (Մաթ 18:20, 28:20 , Հով 3:13): Նա լեցնում էր երկինքները (Եփ 1:23):
        Նա ամենակարող է (Հով 5:19)  Ամենակարող Աստված (Ես 9:16): Նրա խոսքը հստակ է , չի տատանվում (Եբր 1:3)  Նրան տրված է Իշխանություն (Մաթ 28:18): Նա Իշխանություն ունի  նաև դևերի վրա (Մարկ 5:11-15) հիվանդության վրա (Ղուկ 4:38-41) ,   մահվան  վրա (Մաթ 9:11-25, Ղուկ 7:12-16, Հով .11:38-44):
Նա անփոփոխ է (Եբր 1:12, 13:)              
 
2 Աստվածային պարտականությունը :
 
Նա Արարիչ (Հով 1:3, կող 1:16, եբր 1:10) և ամեն բանի պահապան (Կող 1:17, Եբր 1:3)
 
3 Աստվածության  բացառիկ իրավունքները:
 
Ներեց մեղքեր (Մաթ 9:2-6, Ղուկ 7:47), առաքյալներից ոչ մեկը չուներ նման իշխանություն, (Մաթ 16:19,  18:18, Հովհ 20:23, գործ 8:20-22,  1Հով 1:9 )
Նա հարություն տվեց  (Հով 5:25, 6:39 11:25) : Այս հարությունը տարբերվում է նախկինում արածերեք հարությունից (Ղուկ 7:12-16,  Մարկ 5:35-43, Հով 11:38-44)  և հարություն կառնեն հավիտենականության համար :
Դատաստան կանի ( Հով 5:22) Հավատացյալներին կդատի  (Հռ 14:10,  2 կոր5:10,), Գազանին և նրա հետևողներին (Հայտն 19:15), ազգերին (Մաթ 25:31, գործ 10:42,  2 Տիմ 4:1,  1Պետ 4:5)
 
4  Նրա նմանեցումը Հին կտակարանի ԵՀՈՎԱ Աստծու հետ
 
Բաներ , որոնք վերագրվում են  Եհովա Աստծուն Նոր կտակարանում ասում է Հիսուսի մասին:
Նա Արարիչ էր (Սաղմ 102:24-27, Եբր 1:10-12) Նրան տեսավ  Եսային (Ես .6:1-4, Հով 12:41):  Նրան ճանապարհ պատրաստեց (Ես 40:3 , Մաթ 3:3):  Նա պատժում է իր ժողովրդին (Թվ 21:6, Կոր 10:9),  Նրան պետք է պատվել որպես սուրբ (Հայտն 8:13, 1 Պետ 3:15 :  Նա <<գերի առավ գերությունը >> (Սաղմ 69:19, Եփ 4:8),  << Եվ կնայեն նրան Որին խոցեցին >> (Հով 19:37) ,<< Եվ կնայեն ինձ , որ խոցեցին >>(Զաք 12:10), << Եհովան է իմ հովիվը >>, << Ես Եմ Բարի Հովիվը>> (Սաղմ 23:1, Հով 10:11):
Անուններ , որոնք վկայում են Աստվածությունը<Էգո Էմի>
Այս բաժնի մասին արդեն բավականին բան է խոսվել արդեն
 
      Ա)   Հիսուսն արտահայտվեց այնպես ՝, ինչպես Աստված հին կտակարանի մեջ , օրինակ՝ << Ես եմ Հացը, որ երկնքից իջել եմ >>  (Հով 6:41-50), << Ես Եմ դուռը>>(Հով 10:9), << Ես Եմ ճանապարհը>>(Հով 114:6), << Ես Եմ Որթը և դուք ճյուղերը>> (Հով 15:5) ,  <<Ես Եմ Ալֆան ու Օմեգան >>(Հայտն 22:13: Ես 41:4,  44:6 ,  48:12  հայտն 1:8)  << Ամեն հավատարիմ և ճշմարիտ Վկան , Աստծո արարածների սկիզբը >(ՈՉ ԹԵ ԱՌԱՋԻՆ ԱՐԱՐՎԱԾԸ , ԱՅԼ ԱՐԱՐԱԾՆԵՐՆ ՍԿԻԶԲ ԱՌԱՆ ԻՐԵՆԻՑ )(Հայտն 3:14, կող 1:15):   << Ես Եմ հարությունը և կյանքը >> (Հով11:25) , << Նա է հավիտենական կյանքը և ճշմարիտ Աստվածը>>(1Հով 5:20), <<Աբրահամի լինելուց առաջ ես կայի>> (Հով 8:58, Ել 3:44):
      Միածին որդի (Հով 1:18) ,   , Միածին ոչ թե միայն մեկ հատիկը , այլ միևնույն էյությունն ունեցող ծնունդ Թովմասի խոսքերը (Հով 20:28 )<< Ով Աստված>>(Եբր 1:8) ,  <<Մեր Աստծո և փրկիչ Հիսուս Քրիստոս >> (2 Պետ 1:1 նաև Տիտ 2:13, Հռ 9:5):  
Աստծո երկրպագությունը ընդունում է Հիսուսը (Մաթ 14:33, 28:9,Ղուկ5:8, 1 կոր1:2) այնպես ինչպես հին կտակարանում Եհովան (ել 34:14) և Հիսուսը (Մաթ 4:10) հայտարարում են , որ պետք է երկրպագել միակ Աստծուն , որի համար էլ հասարակ մարդիկ և հրեշտակները  չեն ընդունում երկրպագություն, (չշփոթենք <<Աստծո Հրեշտակ>>-ի հետ ) (Գործ 10:25, Հայտն 19:10, 22:8): Եթե Հիսուսը որ ընդունեց երկրպագություն  և չլիներ Աստված է՝, դա հայհոյություն կլիներ և Աստված էլ չէր հարություն տա :
Ես ուզում եմ հիշել մի դեպք , որի մասինգրում է Հովհաննես առաքյալը , որ Հիսուսին ուզում էին սպանել և դրա պատճառը Ի՞նչն էր .  <Հիսուսն ասեց – Շատ բարի գործեր  գործեցի , դրա համար էք ինձ ուզում սպանե՞լ. և ասեցին նրան . – Բարի բանի համար քեզ չենք սպանում , այլ որ քո անձն Աստվածես համարում>(Հով 10:34): Հրյաները շատ լավ գիտակցում էին, որ ինքը Աստծո փառքը  վերագրեց իրեն , որը գրված է 30 համարի մեջ: նաև Հով 14-8:11:  Մի հայտնի մարդգրում է հետևյալը <<Հիսուս Քրիստոսը կամ եղել է ստախոս , կամ հոգեկան հիվանդ , կամ էլ Աստված : Եվ գիտենք , որ Աստված մեղավորներին չի լսում >>: Իսկ մեկ ուրիշը գրել է <<Այնքան կույր պետք է լինել , որ սուրբ գիրքը կարդալուց չտեսնել Հիսուսի Աստվածությունը>> , կուզեմ նշել նև դեռ շատ  տեղեր կան ,որ փաստում են Հիսուսի թե՛ մարդեղությունը և թե՛ Աստվածությունը, բայց  կարծում եմ, որ այսքանը բավական է:  
 
Շատ լավ իսկ ինչպե՞ս հասկանալ Հիսուսը , որպես Աստվածամարդ , և երբեմն մարդիկ հայտնում են թե եթե մարդ է ինչպե՞ս է Աստված , եթե Աստված է ինչպե՞ս է մարդ:   և մոռանում են , որ Սուրբ գիրգն է ասում , սա խելքի և բանակակության բան չե ինչպես նաև իր գոյության փաստը: Եթե հավատում ենք ամեն բան պարզ է <<ԱՅՈ և Ամեն >>:
 
Այդ դեպքում  ինչպե՞ս կարող է Աստված ծնվել և մեռնել: Շատ կարևոր է հասկանալ , որ Հիսուսը լինելով անձ որպես անհատականություն եզակի մեկն էր , որը օժտված էր երկու բնաություններով ՝ Աստվածային և մարդկային և  այս երկու բնություններն էլ անշփոթ էին իրար հետ : Որտեղ երևում էր Աստվածային գործ  դա առաջին բնությունն էր, իսկ որտեղ ցավում է , աղոթում է դա  մարդկային գործ է և սա հստակորեն երևում է Սուրբ Գրքի մեջ , որի մասին արդեն խոսեցինք:
 
 Ուզում եմ այս բաժնի վերջում  գրել մի շատ կարևոր բան <<Մարդուց մարդ է ծնվում, Սուրբ Հոգուց և մարդուց  Աստվածամարդ >> ,  << Ճշմարիտ Աստված Ճշմարիտ Աստծուց , Ճշմարիտ լույս , Ճշմարիտ լույսից>>:  Մենք դեռ կնայենք  պատմականորեն եղած ուսմունքները , բայց դա քիչ ավելի ուշ:
 
Գ  Սուրբ Հոգին Աստված
 
 Սա նույնպես շատ կարևոր մի հարց է , որի մասին շատ  շատերն ունեն սխալ կարծիք , ՝ օրինակ զորություն ,  կամ Վերագրում են հենց Աստծո խոսքին , կամ , ցանկացած այլ գաղափարներ , որը  կա որոշ մարդկանց  մեջ և նայելով այս բաժինը  կտեսնենք , թե Սուրբ Գիրքն ինչ է ասում:       
 
Եբրայերեն << Հոգի>>  (Ռուախ )  բառը  կարող է գործածվել  նաև ուրիշ նշանակություններով , օրինակ ՝ քամի , շունչ  կամ զորություն և սրանից բացի ուրիշ նշանակություն չունի : Իսկ այդ բառը , որն օգտագործվել է այս պարբերության մեջ ,  ինքնըստինքյան  բացատրում է, թե ինչ նշանակություն ունի տվյալ պարագայում :
 
Հին կտակարան
Հաճախակի գործածված << Աստված>> կամ << Տեր >> Սուրբ Հոգին երևան է գալիս  որպես Աստծո ներկայացուցիչ Արարչագործության ժամանակ (Ծննդ. 1:2, Հոբ 33: 14 – 15 ):  Որպես միջոց , նրա փոխհարաբերությունները , մարդկանց հետ (Ծննդ 6:3 ) , բազում համարներ հին կտակարանի մեջ , որոնք փաստում են  Աստվածային Անձ լինելը , օրինակ՝  հայտնություն տվող (Ծննդ 41:38 , թվ. 24:2) Աստծո ժողովրդի առաջնորդներին  ամրապնդող (թվ  27:18,   11:17-29 , 2 օր 34:9) , լեցնող  ( Ել 31:3, , 11:29   ,  14:19, 35 :31): Հանգչում է տարբեր անձերի վրա՝ տալով Զորություն (դատ 3:10, 6:24 ,  11:29 , 14:19 ,  1 մն 12:18), մարգարեություն ( 1 թագ 19:20-23, 10:6- 10 ,  2 թագ 23:3), տեղափոխում է  մեկից   մյուսին  (1Թագ 16:13-14),  ծրագրեր (1 մն 28 : 12 ): Հոգին ներշնչում է նաև մարգարեներին տալով Աստծո դատաստանի և փրկության մասին (3թագ , 18:12,  22:24, 4 թագ 2:16 ,  2 մն 15:1 , 20 :14 ,  24:20): Հոգուց փախուստ չկա (Սաղ. 139:7) :  Եսային ասում է  ՝   Աստված Նոր Հոգի  կուղարկե դատաստանի և կրակի , իմաստության , զորության , տեսիլքի և պատվի (Ես 11:2, 42:1, 61:1 ): Նաև այն , որ ծառային տրվեց Հոգի(53:7 -11 ):
Նման շատ օրինակներ կարելի է բերել Սուրբ Գրքից , բայց կուզեմ շատ սիրելի մի համար գրել և վերջացնել Հին կտակարանից Հոգուն վերագրվող արտահայտությունները (Հովել 2:28-32, գործ 2:17-21),  և շեշտել նաև այն , որ ոմանք  փորձ կանեն  որոշ համարներ վերագրել հրեշտակների , բայց  դրանք  շատ պասիվ մոտեցումներ են :
 
2 Նոր կտակարան
 
      Համեմատելով  Հին կտակարանի հետ , Նոր կտակարանում արդեն Սւրբ Հոգին (Պնեումա, Հագիոն )  մեծ ազդեցություն է ունենում կապված մարդկանց հետ և Աստվածաբանության մեջ ,այն երբեմն գործածվում է Աստծո Հոգին , Քրիստոսի Հոգին արտահայտություններով (Գործ 1:5 , Ծննդ 1:2,, Ես 11:2, Մաթ , 10:20, 1 Պետ 1:11):
 
      Այս բաժինը կուզեմ բաժանել երկու մասերի
 
Ա  որպես անձ և  ,   Բ   Աստված
 
1         Երբ խոսվ  ում է Սուրբ Հոգու մասին , գործածվում է  անձնական դերանուն , չնայած որ հունարենով հոգի գոյականը  միջին սեռ է /սա հայերենում չկա/ , Հիսուսը Հովհաննու ավետարանի 14:26, 16:13-ում օգտվում է ցուցական   <<ՆԱ>> արական սեռին պատկանող բառից , որը շատ կարևոր է իմանալ , որովհետև ամեն լեզու ունի իր առավելությունները (և առավել ևս հունարենը )  և պետք է հասկանալ Սուրբ գրային լեզուն :  Ի դեպ նշեմ նաև , որ Հիսուսի մասին երբ խոսվում է Սուրբ գրքում    նույն մոտեցումն ցուցաբերում առաքյալը (1Հով 2:1),  որով ուզում է նշել Հիսուսի անձ լինելը
Կոչվում է Մխիթարիչ  (Հով 14:16 -26, 15:26, 16:7), որը վերագրվում է Հիսուսին (Հով 2:1):
 
2             Նրան ունի անձին վերագրվող հատկանիշներ, 
 Բանական է  (1կոր 2:11)
 Ունի զգացմունք  (Հռ , 8:27, 15:30),
Կամք (1 կոր 12:11)
 
3   Նա կատարում է անձին վերագրվող գործողություններ
Ուսուցանում է (Հով 14:26),
Լսում և խոսում է  (Հով 16:13, գործ 13:2 , Հայտն 2:7) 
Վկայում է  Հիսուսի  մասին  (Հով 15:26) փառաբանում է Հիսուսին:
           Մխիթարում է (Գործ 9:21),
Տալիս է խորհուրդներ (Հով 14:16),
Հանդիմանում է մեղքի համար (Հով 16:8),
Մեզ համար աղոթում է  (Հռ 8:27),
Ծառայություն է նշանակում (Գործ 13:2-4, 16:16) ,
Ցավ է ապրում (Եփ 4:30), 
Նախատվում է (եբր 10:28) ,
Որոշ մարդիկ հակառակվում են  նրան (Գործ 7:51)
Նրան կարելի է խաբել (Գործ 5:3),
Փորձել  (5:9),
Հարություն տալիս (Հով 3:5),
Հաստատում է ճշմարտությու ը (Հով 16:13),
Բարեխոսում է  (Հռ 8:26),
Քննում է  (1կոր 2:10),
Աշխատում է  (1 Կոր 12:11),
Եվ վերջում  կարելի է մեղք գործել  Նրա դեմ (Մաթ 12:31): 
4 Նա   տ ա րբերվում է  սեփ ա կա ն  զորությունից   (1կոր 2:4, գործ 10:38, հռ 15:13) այս բոլորը փաստում են Նրա անձ լինելը :
 
Բ    Նա որպես Աստված
Մենք նախորդ գլխի մեջ տեսանք , թե ինչ բնութագիր ունի Աստված ,  որպես   Աստված և այդ ամենի վրա  էլ պետք է ստուգենք  Սուրբ Հոգին  որպես Աստված : Մենք նույնն արել ենք Հիսուսի  բնութագրի հետ կապված:  
Որ անվանվում է Աստված (2 կոր 3:17, Ղուկ 1:31-35, գործ 5:3-4):  Նա Հավիտենական է (Եբր 9:14),  Ամենատեղ է (սաղմ 139:7-10), Ամենակարող է (Ղուկ 1:35), Ամենատես  է (1կոր 2:10 , Հով 14:26 ),  Կարողություն ունի (Գործ , 1:8, հռ 15:19): 
Նրան են վերագրվում Աստվածության գործերը , օրինակ՝ Արարում (Ծննդ 1:2 , հոբ 33:4, սաղմ 104 :30 ), Վերածնունդ (Հով 3:3-8), Սուրբ գրային ներշնչում (2 պետ 1:21, գործ 1:16 ,28:2),  Մեռելների  հարություն (Հռ 8:6-11), Լեցունություն : Ոչ միայն այսքանը այլ նաև Նրան է վերագրվում  Աստծո անունները (Ել 17:7 , Եբր 3:7-9, 1 Տիմ 3:16 , 2 Պետ 1:21): Այդ բոլոր համարներից ելնելով կարող ենք ասել , որ Աստծո Հոգին Հավասարազոր է Հայր Աստծուն  և Հիսուս Քրիստոսին :
 Շատ լավ, իսկ ինչպե՞ս հասկանալ երեքն էլ առանձին Աստված են , բայց մեկ Աստված կա: <<Իմ խորհուրդները ձեր խորհուրդները չեն , Իմ ճանապարհը  ձեր ճանապարհը չէ >> (Ես 55:8):  Սա մարդկային ողեղի բան չէ և այն պետք է ընդունել հավատքվ  : Մաթ 28:19   <<Հոր Որդու և Սուրբ Հոգու Անուն >>, Ոչ թե երեք անուն :
2 կոր 13:13  <<Հիսուսի շնորհքը,  Հոր Աստծո Սերը , և Սուրբ Հոգու  հաղորդությունը>> :    Եվ հենց այս համարներից է երրորդության գաղափարը , որ մեկ Աստված կա՝ ,  Արարիչ  , որը բնությամբ երեք անձերից է բաղկացած:
Սուրբ , Սուրբ, Սուրբ  Տեր Աստված Ամենակարող , որ էիր, որ է և որ գալու է (Հայտն 4:8):
Քրիստոնեական պատմությունը ցույց է տվել , որ շատ  աղանդավորներ են եղել  և կան , բայց ի՞նչ արած,  սա նրանից է ,որ մարդկային տրամաբանությամբ փորձում են  բացատրել , թե Ո՞վ է Աստված:  մինջև :  Մինջև  պատմական բաժնին անցնելը , կուզեմ  մեջ բերել Պողոս առաքյալի խոսքերը (հռ 11:33-36) << Ով Աստծո  Մեծության և իմաստության և գիտության խորությունը , ինչպես անքննելի են նրա դատաստանները և անհասկանալի են նրա ճանապարհները : Որովհետև Ո՞վ գիտաց նրա Տերոջ միտքը ,  կամ ո՞վ եղավ նրան խորհրդակից>>:
Այս աշխատության հիմնական նպատակն է  ջատագովել Աստծուն ՝ Սուրբ Երրորդությանը
 
Գլուխ 5 . Պատմական հայացքներ
               Այս բաժնի մեջ շատ բաներ կարելի է գրել , բայց ընդամենը հինգ տեսանկյուն և այնուհետև ուղղափառ ուսմունքն եմ ուզում ներկայացնել:
Արիոսականություն
318 թ. Արիոս Ալեքսանդրացին սկսում է քարոզել , թե Քրիստոսը անսկիզբ չէ, այլ ստեղծվել է ժամանակներից  և դարերից առաջ  ,  Հայր Աստծո ցանկությամբ , որպեսզի նրա միջոցով կատարվի արարչագործությունը : Միակ հավիտենականը Հայր Աստվածն է : Որդին չկար , Որդին թեև ստացել է Հայր Աստծո ողջ Շնորքը թ որդեգրվել ,  սակայն անապականելի չէ  ինչպես Հայրը , լ այլայլելի , ինչպես  բոլոր արարածները :
370- 380 թթ եկեղեցու առջև դրվում է ևս  մի հարց . Սոուրբ Հոգին Աստված է թ՞ե   արարած  , կմ ինչ որ մի որիշ  բան : Սուրբ Աթանասը 359թ Սերապիոնին ուղված նամակում ջատագովում է  Սուրբ Հոգու համագոյությունը՝  Հայր Աստծո հետ :   Իսկ Մակեդոն եպիսկոպոսի գլխավորությամբ մերժվում է Սուրբ Հոգու Թեոդոս կայսեր հրամանով 381 թ-ին գումարվում է Աստվածությունը Կոստանդնոպոլսի երկու տիեզերական ժողովը , որը նախ   հաստատում է Նիկեյի դավանանքը և ավելացնում Սուրբ Հոգու Աստվածությունը և ընդունվում <<Միաստվածություն երեք Անձիք>> բանաձևը:
Նիկեյի ժողովում , երբ լուծվեց Քրիստոսի Աստվածության հարցը , նրա բնությունների  մասին չխոսվեց և հետագայում առաջացան մարդիկ , որ տարբեր ձևով  էին ներկայացնում ,  օրինակ՝ Ապոլինարիա Լավոդիկեցին առաջարկում է հետևյալ լուծումը հիմնվելով նոր պլատոնական այն տեսության վրա , թե մարդը բաղկացած է երեք տարբեր մասերից ՝ 1- մարմին , 2-անբան  հոգի <շունչ>, 3 – բանական հոգի <միտք>:ª Նա քարոզում էր , թե Քրիստոսի մեջ Աստվածային Բանը միացավ անբան հոգու հետ , իսկ բանական հոգին դուրս գնաց ՝ ուրիշ խոսքով ասած  բանական հոգու փոխարեն  Քրիստոսի մեջ տեղ բռնեց <<Բանը>> , քանի որ մարդկայինը կատարյալ ու ամբողջական չէր : Մի խոսքով ընդունում էր միայն Աստվածային բաժինը , որն էլ վտանգում էր ողջ փրկության ծրագիրը , և սա դատապարտվեց 381 թ . ժողովում  Կոստանդնոպոլսի առաջին ժողովում:
Նեստորականություն
Նեստորը հերքում էր Քրիստոսի բնությունների իրական միացությունները մեկ անձի մեջ և ենթադրեց , որ 2անձեր են:   Հիսուս մարդու մեջ կար  <<Բան >>  , այնպես որ 2 բնությունների  միասնությունը  որոշակիորեն համանման է Հոգու ներկայությանը , բայց այս ձևով  վտանգի մեջ է դրվում Քրիստոսի Աստվածության հարցը , այնպես որ նա տարվում է Եփեսոսի ժողով , որն էլ դատապարտվեց 431թ –ին:   
433 թ-ին   Կոստանդնոպոլսի մի վանահայր Եվտիքես անունով , սկսում է քարոզել , որ Հիսուսի մեջ  կար մարդկային բնություն , բայց այն լուծվել է Աստվածայինի հետ , ինչպես մի կաթիլ մեղրը օվկիանոսի մեջ: Նա խոսում էր նաև , որ Քրիստոսի մարմինը նույնպես ուրիշ էր : Մի խոսքով  սա 448 թ. Նոյեմբերի 8-ի ժողովում դատապարտվեց: £
           Ուղղափառ ուսմունք  (Քաղկեդոնի  ժողով ) 
               451թ. Ժողովում ընդունվեց , որ գոյություն ունի մեկ Հիսուս Քրիստոս ՝ անձը 2 բնությունով , որը հանդիսանում է  Ճշմարիտ Աստված  և ճշմարիտ մարդ , համագոյ է Հայր  Աստծուն , նաև հավասար է մարդուն  ամեն տեսանկյունով :  
               Այսքանով ես ուզում եմ վերջացնել իմ փոքր աշխատանքը , հուսով եմ , որ այն տվեց եթե ոչ հիմնական այլ գոնե պարզ ուղղություն մտածելու և գիտակցելու Երրորդության գաղափարի վերաբերյալ և ունենալ անձնական համոզում ՝ զգուշանալով ավելի պակաս հերձվածողություններից (Հայտն 22:18-20):
                                    Ակնարկներ եղան հետևյալ Գրքերից
Աստվածաշնչյան Աստվածաբանության Ավետարանական Բառարան
Հենրի Կ.Տիսեն << Սիստեմատիկ աստվածաբանության դասախոսություն>>
Լույս Բերկով << Քրիստոնեական դավանանք>>
Ջոշ մագդաուէլ << ոչ միայն  հյուսն >>, << Քրիստոնեական դավանանք>>
Սկոֆիլդի <<Մեկնություններ Սուրբ Գրքից >>, <<Վերստին ծնունդ , հոգու մկրտություն, հոգևոր պարգևներ>>
Ռոն Ռոդոս <<Սուրբ Գրային  հասկացություն >> (Եհովայի <<սուտ>> վկաների ուսմունքի դեմ):

  Հեղինակ  ` Հովհաննես Յորդանյան      2001 թ.Հայաստան

 

 

Աստվածաշունչ . Արարատ թարգմանություն

Արարատ կամ Շուշիի թարգմանություն   

Հին Կտակարան

  

 

Աստվածաշունչ

""Նոր Կտակարան․

Հին Կտակարան

Հիսուսի անվանակոչումը

Ավետարան Ըստ Ղուկասի  գլուխ 2:21-52

… 21  Եւ երբոր ութ օր լրացաւ, որ մանուկը թլփատուէր,  նորա անունը Յիսուս կոչուեցաւ, այն որ հրեշտակիցը կոչուած էր՝ նա դեռ արգանդումը չ’յղացուած։

22 Եւ երբոր նորա  մաքրուելու օրերը լրացան, Մովսէսի օրենքի պէս, նորան տարան Երուսաղէմ, որ Տիրոջ առաջին կանգնեցնեն։ 23 Ինչպէս Տիրոջ օրէնքումը գրուած է, թէ  Ամեն արու որ արգանդ բանայ, Տիրոջը սուրբ պիտի կոչուի։ 24 Եւ  որ Տիրոջ օրէնքումը ասուածին պէս պատարագ բերեն մի զոյգ տատրակ, կամ աղաւնու երկու ձագ։

""25 Եւ ահա Երուսաղէմումը մի մարդ կար, որի անունը Սիմէօն էր, եւ այս մարդը արդար եւ աստուածավախ էր, եւ սպասում էր  Իսրայէլի մխիթարութեանը, եւ Սուրբ Հոգի կար նորա վերայ։ 26 Եւ նորան պատգամ էր եղած Սուրբ Հոգիիցը,  որ մահ չի տեսնիլ, մինչեւ որ Տիրոջ Քրիստոսին կ’տեսնէ։ 27 Եւ  Հոգիովն եկաւ տաճարը, եւ երբոր ծնողքը Յիսուս երեխային բերին, որ օրէնքի սովորութեան պէս նորա վերայ անեն, 28 Նա էլ առաւ նորան ընդունեց իր գիրկը, եւ Աստուծուն օրհնեց, եւ ասեց. 29  Հիմա արձակում ես քո ծառային, ով Տէր, քո խօսքի պէս խաղաղութիւնով. 30 Որովհետեւ  իմ աչքերը տեսան քո փրկութիւնը, 31 Որ պատրաստեցիր ամեն ժողովուրդների առաջին։ 32  Լոյս՝ հեթանոսներին լուսաւորելու, եւ փառք՝ քո Իսրայէլ ժողովրդի համար։ 33 Եւ Յովսէփը եւ նորա մայրը զարմացել էին այն բաների վերայ, որ նորա համար խօսվում էին։ 34 Եւ Սիմէօնն օրհնեց նորանց, եւ նորա մայր Մարիամին ասեց, Ահա այս մանուկը կայ  Իսրայէլի մէջ շատերի համար ընկնելու եւ կանգնելու եւ  հակառակութեան նշան։ 35 Եւ իսկ  քո անձովը սուր կ’անցնէ, որ շատ սրտերից խորհուրդներ յայտնուին։

36 Եւ այնտեղ էր Աննա մարգարէուհին՝ Փանուէլի աղջիկն՝ Ասերի ցեղիցը. Սա ինքը շատ օրեր էր անցրել, եւ իր կուսութեան ժամանակիցն եօթը տարի էր ապրել մարդու հետ. 37 Եւ ութսուն եւ չորս տարուայ չափ որբեւայրի էր, որ տաճարիցը չէր հեռանում. Ծոմերով եւ աղօթքներով գիշեր ու ցերեկ ծառայում էր Աստուծուն։ 38 Սա էլ նոյն ժամումը վերկացաւ՝ Տէրիցը գոհանում էր եւ խօսում էր նորա մասին այն ամենին  որ Երուսաղէմի մէջ փրկութեան սպասում էին։

39 Եւ երբոր ամենը Տիրոջ օրէնքի պէս կատարեցին, ետ դառան Գալիլեա՝ իրանց Նազարէթ քաղաքը։ 40  Երեխան էլ աճում էր եւ զօրանում հոգիով՝ իմաստութիւնով լցուած. Եւ Աստուծոյ շնորհքը նորա վերայ էր։

41 Եւ նորա ծնողքը  տարուց տարի Երուսաղէմ էին գնում զատկի տօնին։ 42 Եւ երբոր նա տասնեւերկու տարեկան եղաւ, նորանք տօնի սովորութեան պէս Երուսաղէմ գնացին, 43 Եւ երբոր օրերը կատարելուց յետոյ ետ դառան, Յիսուս տղան Երուսաղէմումը մնաց. Եւ չ’իմացան Յովսէփը եւ նորա մայրը, 44 Եւ կարծելով, թէ նա ճանապարհակիցների հետ կ’լինի, մի օրուայ ճանապարհ եկան՝ եւ նորան որոնում էին ազգականների եւ ծանօթների մէջ։ 45 Եւ երբոր նորան չ’գտան, ետ դառան Երուսաղէմ եւ որոնում էին նորան։ 46 Եւ երեք օրից յետոյ եղաւ, որ նորան տաճարի մէջ գտան, վարդապետների մէջ նստած՝ նորանց ականջ էր դնում, եւ նորանցից հարցնում էր։ 47  Եւ ամենքն, որ նորանից լսում էին, զարմանում էին նորա իմաստութեան եւ պատասխանների վերայ։ 48 Եւ երբոր նորան տեսան, շատ սքանչացան. Եւ նորա մայրն ասեց նորան. Որդեակ, ի՞նչու համար մեզ այսպէս արիր. Ահա, հայրդ եւ ես ցաւելով որոնում էինք քեզ։ 49 Եւ նա նորանց ասեց. Ի՞նչու համար էիք ինձ որոնում. Դուք չ’գիտէի՞ք թէ պէտք է,  որ ես իմ Հօր տանը լինեմ։ 50 Եւ  նորանք չ’հասկացան այն խօսքը որ նորանց հետ խօսեց։ 51Եւ նա նորանց հետ իջաւ եւ գնաց Նազարէթ. Եւ նորանց հնազանդ էր.  եւ նորա մայրը այս բոլոր բաները պահում էր իր սրտումը։ 52 Եւ Յիսուսը  զարգանում էր իմաստութիւնով եւ հասակով, եւ շնորհքով՝ Աստուծոյ եւ մարդկանց մօտ։

Աստվածաշունչ ,  Ընթերցել հատվածն օնլայն Դիտել Հիսուս ֆիլմը 

""
""