Սուսաննա Իսահակյան

Իմ գրպանի ծախսը օրեկան 5000դրամ է,ամբողջը ուղղվում է բարեգործության:

Բազմաթիվ բարեգործական ծրագրեր կատարած երիտասարդը մեզ հետ զրույցում անկեղծացավ և համեստորեն ասաց որ իր գրպանի ծախսը օրեկան 5000դրամ է և բիզնեսից եկած ամբողջ եկամուտը ուղղում ենք բարեգործության,մեզ հետ զրույցում Հունանյանը ասաց,որ տևական ժամանակ նույնիսկ նոր շորեր չի գնել Բարեգործական ծրագրերը շարունակվելու են ամենօրյա ռեժիմով և մեր թիրախում այսօր բանակն ու Արցախցիներն են,ասաց Հունանյանը և հավելեց որ առաջիկայում տնաշինական ծրագիր ունեն Սյունիքի մարզում,մասնավորապես Մեղրիում,որտեղ կբնակեցնեն 300-ից ավել անտուն մնացած Արցախցիների:

Ծանոթացեք` մերօրյա հերոս Կ.Գ.Դ 409 – Գևորգ Կիրակոսյան

Ծանոթացեք` մերօրյա հերոս Կ.Գ.Դ 409 – Գևորգ Կիրակոսյան

 

23-ամյա ալավերդցի Գևորգ Կիրակոսյան: Գևորգը տան միակ արու զավակ  էր, երեք  քույրերի սիրելի եղբայրը։ «Ինձնից 15 տարով փոքր է, փոքր քրոջիցս՝ 11 տարով, երեք քրոջ միակ եղբայր էր։ Կարելի է ասել մեր ձեռքերին է մեծացել։  Շատ չարաճճի երեխա էր` կատարյալ սիրո մեջ է մեծացել: Անակնկալների սիրահար էր, բարի, ընկերասեր ու ծնողասեր»,- հիշելով եղբոր մանկությունը պատմում է Գևորգի քույրը` Էլզան։

 

Ալավերդիում դպրոցն ու արհետագործական ուսումնարանը գերազանցությամբ ավարտելուց հետո որոշում է ուսումը շարունակել արտերկրում՝ չնայած հարազատների դեմ լինելուն։  Էլզան պատում է, որ  Ռուսաստանի Ռոստով քաղաքի Հարավային դաշնային համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում սովորելու համար անհրաժեշտ բոլոր փաստաթղթերն ինքնուրույն է հավաքել, 4 քննություն էլ՝ գերազանցությամբ հանձնել։

«Մասնագիտությամբ իրավաբան էր։ Պատերազմի սկսվելուց երկու օր առաջ դիմել էր Ոստիկանական ակադեմիայի մագիստրատուրա, բայց քննություններին չհասցրեց մասնակցել»,- պատմում է  մեր զրուցակի։

Էլզայի խոսքով եղբայրը Ռոստովում բակալավրիատն ավարտելուց հետո, լինելով ՌԴ քաղաքացի, պետք է ծառայության անցներ Ղրիմում, սակայն որոշում է վերադառնալ Հայերնիք։ «Վերջին պահին պատռել է փաստաթղթերն ու ասել, որ օտար հողում չի ծառայելու»,- ասում է քույրն ու հավելում, որ ուզել է հատկապես Արցախում ծառայության անցնել։ Վերադառնալուց հետո անցնում է Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարանի մեկամյա ուսումնական ծրագիրը։ Ստանալով լեյտենանտի կոչում` ծառայության է անցնում Մատաղիսում՝ որպես կրակային աջակցման դասակի (ԿԱԴ) հրամանատար։

Էլզան պատմում  է,  որ ծառայությանը շատ մեծ պատասխանատվությամբ է մոտեցել։ Թեև պատերազմի սկսվելու պահին արձակուրդում է եղել, բայց անմիջապես վերադարձել է ծառայության։  «Գնամ հասնեմ իմ զինվորներին, որ ուրիշ ապոները իրենց քույրերին հասնեն»,- եղբոր խոսքերն է հիշում մեր զրուցակիցն ու հավելում․«Էդպես էլ եղավ։ Իր դասակից  շատերը հասան իրենց քույրերին, բայց ինքն այդպես էլ մեզ չհասավ»։

 

Գևորգը զոհվել է հոկտեմբերի 10-ի վաղ առավոտյան։ «Գևորգը նահանջ է կազմակերպել։ Իջել են դիրքից, ամբողջ դասակը կարողացել է դուրս բերել, ավելի ապահով վայր տեղափոխել։

Վիրավոր զինվորներին դուրս բերելիս արկ է պայթել, առաջին անգամ փակել էր զինվորներին իր մարմնով, երկրորդ պայթյունը իր վրա էր վերցրել փրկելով վիրավորների»,- հուզմունքը մի կերպ զսպելով պատմում է Էլզան ու հավելում․«Գնացել է իմացյալ մահվան, քանի որ դիրքեր բարձրանալուց առաջ ընկերներին ասել է, որ մեքենան միջնեկ քրոջն է տալիս։ Ինքն էդ տարիքում իր աշխատանքով էր իր մեքենան ձեռք բերել, ծնողներս տարան իր մոտ ցավոք երկու ամիս օգտագործեց։  Ընկերոջն էլ ասել, է, որ տղա ունենաս անունը Գևորգ կդնես»:

Վերհիշելով խաղաղ պայմաններում եղբորը նախասիրությունները` Էլզան նշում է, որ Գևորգը քաղցրավենիքների մեծ սիրահար էր. «Ամեն գալուց հանձնարարում էր թխվածք թխել. նույնից 2 հատ, մեկը իրեն, մյուսը՝ մնացածներին։  Հատկապես սինաբոնների սիրահար էր»։

Եղբոր ապագայի պլանների մասին խոսելիս, Էլզան ասում է, որ Գևորգը մանկուց մեծ սեր է ունեցել  համազգեստի ու ուսադիրների նկատմամբ. «Շատ ձգտում էր ոստիկանական համակարգ մտնել, փոխել համակարգի բացասական կողմերը։ Ընկերուհի ուներ, հունիսի 5-ին նշանադրությունը պետք է կայանար  ՌԴ Սուրգութ քաղաքում, բայց  համավարակի պատճառով հետաձգվեց։ Քանի որ մեր երկու տատիկները վրացուհիներ են, Վրաստանը նույնպես շատ էր սիրում ու միշտ արձակուրդի մի մասն այնտեղ էր անցկացնում։ Հարսանիքն էլ պլանավորում էր Բաթումում անցկացնել՝ նավի վրա»։

«Գևորգը շատ է սիրել հայրիկի մորաքրոջ տղային՝ Վանոյին, ով ապրում է Վրաստանում։ Մանկուց երազում էր նմանվել նրան։ Վանոն տարիներ առաջ գնել էր ավտոմեքենա, որի պետհամարանիշը 409 էր։ Նույնահամար նաև հեռախոս ուներ: Գևորգն էլ որոշեց, որ Հայաստանում էլ իր ավտոմեքենայի ու հեռախոսի համարները նույնն են լինելու: Դրանից հետո 409-ը կամա թե ակամա դարձել է նրա մշտական ուղեկիցը։ Այն պատահմամբ հայտնվում էր նրա բոլոր փաստաթղթերում, խանութից ստացված կտրոններում, արտերկրից ուղարկված վերնաշապիկին, անգամ՝ իր ավտոմեքենայի սերիական համարն է 409։ Գևիս հենց այդպես էլ ճանաչում են շրջապատում՝ Կ.Գ.Դ 409»,- արցունքները այլևս չզսպելով, եղբոր կարճ, սակայն հերոսական կյանքի պատմությունը եզրափակում է Էլզան։

 

12 մլն. դրամ բարերար Հովիկ Հունանյանի կողմից` շուրջ 70 հաշմանդամ անչափահաս երեխաներին

Շարունակվում են բարեգործական ծրագրերը: Հերթական ուրախալի լուրն այն է , որ Հովիկ Հունանյանի կողմից 12 մլն դրամ է հատկացվել Երևանի  շուրջ 70 հաշվանդամ անչափահաս երեխաներին:                                                                                                        Այս մասին հայտնում է մեր թղթակիցը: 

Տեղեկացնենք, որ Հովիկ Հունանյանն իր բարեգործական ծրագրերը մեկնարկել է արտակարգ դրության առաջին օրից: Նա անձամբ է այցելել մի շարք անապահով ընտանիքների և օգնել սնունդով, անհրաժեշտ պարագաներով: Հունանյանի նախաձեռնությունը նաև իր տեղը գտավ Շտապ օգնության կայաններում՝ ամենօրյա ռեժիմով: Նա չի դադարում մտածել ժողովրդի մասին, ապրում է մարդկանց հոգսերով:

Եվ օրեր առաջ նա սկսել է դիմակներ և ալկոգել բաժանել Երևանի փողոցներում: Ասում է.<<Տեսնելով մարդկանց սոցիալական ծանր վիճակը ՝ պարտավորված եմ , որ օգնեմ>>:

Եվս մեկ անգամ համոզվում ենք, որ բարությունը սկսվում է քեզնից…

Մեր թղթակիցը զրուցելով Հունանյանի հետ խոսել է հետագա ծրագրերի մասին: Իսկ բոլոր ծրագրերը շարունակական են :

Ասմունքը ՝Տեսիլ Սաղտըճեանի հոգու պոեզիայի դրսևորումներից է

Ձայնի գեղեցիկ ելևէջներով է օժտված հայուհի Տեսիլ Սաղտըճեանը: Նա արվեստասեր մարդուն ուղեկցում է պոեզիայի ամենահաճելի արահետներով:Դուք նոր ու գեղեցիկ էջ բացեցիք մեր ասմունքի պատմության մեջ Սիրենք պոեզիան , այն մեր հոգու ընկերն է, որ խոսում է զգացմունքների պարզ ու անմիջնորդ լեզվով:Հայրենասեր, անբասիր, լավատես է ,նա շատերի սրտերն է գերել և գերում է իր ասմունքով, գեղագիտանքով, աստվածատուր ձայնով ։
Այո շատերի սերն ու հարգանքն է վայելում գեղանի սփյուռքահայուհին։;Շնորհակալություն ձեզ սիրելի Տեսիլ Իր մասին դրականորեն են արտահայտվում,պարզապես մարդիկ, դասընկերները եվ այլոք ,որոնք սիրով ու ամենայն հետաքրքրությամբ են ունկընդրում:Տեսիլ Սաղտըճեանը առաջին հերթին ինքն իրեն է երջանկացնում, երանություն և հաճույք պատճառում: Նա խորապես ապրում ու ներշնչվում է իր մարդասիրական վեհ գործով՝ ասմունքով եվ այն դարձնելով իր համար առաքելություն՝ բերկրանք, հրճվանք ու բավականություն պարգևելու նաև իր ունկնդիրներին: Բարության, համեստության մարմնացում՝ ունակ ուրիշների մեջ ևս տեսնելու, զգալու և արժևորելու լավն ու բարին, վեհն ու գեղեցիկը: Միանգամայն անկեղծ ու սրտաբուխ ասմունքը մեր Տեսիլի համար դարձել է օդի և ջրի նման անհրաժեշտություն, հոգու կանչ, առանց որի ինքն այլևս չի կարող: Եվ պատահական չէ, որ փոքրիկ հայուհին իր անսահման բարությամբ, մեծ սրտի ողջ ջերմությամբ ու վեհանձն հոգու անսպառ լույսով գոհացնում ու հաճոյանում է ժողովրդին ՝ պարգևելով նրանց հոգեկան մեծ բավարարվածություն՝ առանց հիշելու և հիշեցնելու բնավ իր մեծահոգության ու անմնացորդ շռայլության մասին:

https://www.facebook.com/betty.markarian.3/videos/10152041157611875/UzpfSTEwMDAyNjE5OTc5MzEwNDo1MzM0Nzg4Mjc1MzU0Mzk/

 

 

Հայ երիտասարդը միջազգային մամուլի կենտրոնում…Իբրև բարության և պայքարի խորհրդանիշ

Բարությունը մարդու էության մի մասն է և Աստծու կողմից շատ թանկ է գնահատվում, ուստի տրամաբանական է, որ Աստված մեզ պատվիրում է «իրար հանդեպ լինել բարի» (Եփեսացիներ 4։32):Բարություն. հատկություն է , որ դրսևորվում է խոսքով ու գործով: Բարության մասին բոլորիս պատկերացումները տարբեր են. յուրաքանչյուրս ինքն է որոշում բարություն անելու իր կերպը: Իրար հանդեպ բարի լինելու կարևորագույն պայմանն էլ, իրականում, այս է՝ դիմացինին ընդունենք այնպիսին, ինչպիսին՝ կա:Բարությամբ ապրելն, իրականում, հեշտ չէ, որովհետև այն իրենից պատասխանատվություն է ենթադրում, ինչից հաճախ խուսափում ենք, բայց մենք, եթե ընդունենք, որ բարությունը ես եմ, դու ես, բոլորս ենք, ապա ավելի հեշտ կլինի: Այսպիսին է Հովիկ Հունանյանը, որովհետև բարության հետ է լույս աշխարհ եկել:
Հովիկ Հունանյանի հետ այցելեցի Արտուշ պապիկին ,անակնկալի եկա տեսնելով իր զավակներին: Զրուցեցի, շփվելով ընտանիքի հետ հասկացա ,որ չարությունը, որպես այդպիսին, գոյություն չունի, այն բարության պակասն է:Անկասկած բոլորս էլ մտածել ենք աշխարհում կատարվող անարդարությունների մասին: Դու մարդկանց սրտանց բարին ես կամենում, օգնում, իսկ նա քեզ փոխարենը զրպարտում է, անգամ մեջքից հարվածում:
Յուրաքանչյուրս պետք է գիտակցենք, որ չար պահվածքով կամ խոսքով կարող ենք ոչ միայն դիմացինին լուրջ հոգեբանական վնաս պատճառել, այլև անդառնալի խնդիրներ ստեղծել մեր հարաբերություններում: Բնականաբար, կրքերը հանդարտվելուց հետո, բոլորս էլ զղջում ենք, բայց հետդարձի ճանապարհ չենք գտնում: Հիշելով այսօրինակ վիճակներում ունեցած մեր նախկին ապրումները, կարող ենք սովորել ինքնակառավարվել` չափը չանցնելու համար: Բավական է միայն վեճի ժամանակ դադար տալ, փորձել առաջինը զիջել, եթե անգամ ճիշտը մեր կողմն է: Չարության այլընտրանքը բարությունն է: Բարիներն ու չարերն ապրում են կողք կողքի, աշխատում են միասին, բայց կամքով տարբերվում են: Բարիները չեն բավարարվում իրենց կատարածով, այն համարելով անբավարար: Ուստի ջանում են ավելի շատ բարի գործեր կատարել, և օրըստօրե առաջ գնալով՝ հասնում են բարեգործության բարձր մակարդակին: Չարերը, հակառակը, հավանում են իրենց գործելաոճին, արդյունքում ավելի են չարանում: Յուրաքանչյուրս նայելով ինքներս մեզ՝ փորձենք վերլուծել մեր մտքերն ու արարքները` չարը խափանելու, բարին խթանելու համար: Հպարտ ենք ,որ , Հովիկը հայ ազգի զավակ է , որի անունը բարձր է հնչում տարբեր
ազգերի մեջ։ Հայն իր տեսակով բարին քարոզողն է, բարի կամքի պաշտպաններից մեկը։ Հայի բարությունը գեներով է գալիս։ Գուցե այն կախված է ժողովրդի տեսած
վիշտ ու տառապանքից, բայց մեկ է՝ հայն ուրիշ սիրտ ունի, հայի բարությունն ուրիշ տեսակ է։
Եղե՛ք անկեղծ ու ազնիվ՝ և՛ ձեր, և՛ այլոց հանդեպ:

25.05.2020թվ Սուսաննա Իսահակյան

ԱՐՅՈՒՆՈՎ ՊԱՀՎԱԾ ՈՒ ՍՐԲԱՑՎԱԾ ԻՄ ՀԱՅՐԵՆԻՔԻ ԾԱՌԱՆ ԵՄ ԵՍ. ՎՈՎԱ ԱՐԶՈՒՄԱՆՅԱՆ

Այս զարմանալի երիտասարդի մասին ժամերով կարելի է խոսել. բարեկիրթ է, ազնիվ, շնորհալի ու բարետես, նախաձեռնող ու պատրաստակամ, համարձակ ու անզիջում: Որտեղ արվեստի շունչ կա`Վովան այնտեղ է`իր խելացի առաջարկություններով, գեղեցիկ ձեռնարկումներով և պայծառ էությամբ: Վովան մերթ խրոխտ ասմունքող է, մերթ` բանիմաց ազգագրագետ, մերթ հիանալի մոդելավորող է, մերթ էլ` ուղղակի ինքնատիպ բանաստեղծ, օրվա 24 ժամերին էլ`խիստ զբաղված: ՙՍտեփանակերտ՚ թերթին ևս թղթակցում է Վովան` իր բազմաշերտ ասելիքով: Հաղորդակից լինենք թեև շատ երիտասարդ, բայց և` բավարար չափով ճանաչված Վովայի նկրտումներին:Մեր ասելիքը սկսենք իտալացի ֆիզիկոս, աստղագետ և փիլիսոփա Գալիլեո Գալիլեյի խորիմաստ բացահայտմամբ` ՙԲարձրագույն իմաստությունն ինքն իրեն ճանաչելն է՚: Իսկ ինքն իրեն ճանաչողը, անշուշտ, իր հնարավորությունները ևս կճանաչի` դրանք նպատակային կերպով ծառայեցնելու հանրությանը: Վովա Արթուրի Արզումանյանը ծնվել է 2003 թվականի փետրվարի 18-ին, Մարտունու շրջանի Ճարտար գյուղում: Սովորել է Ճարտարի Արա Ավանեսյանի անվան հ. 2 հիմնական դպրոցում, իսկ այժմ ուսումը շարունակում է Ազատամարտիկների անվան հ.1 միջնակարգ /հոսքային/ դպրոցի 11-րդ ա դասարանի հումանիտար հոսքում: 2010-2017թթ. սովորել է Ճարտարի Արվեստի դպրոցի դաշնամուրի բաժնում: 2018 թվականի հունիսից մինչև 2020 թվականի հունվարը ղեկավարել է Սուրբ Վարդան եկեղեցու ՙՎարդանի սերունդ՚ երիտասարդաց միությունը: 2019թ. փետրվարին լույս է տեսել նրա ՙՃերմակ կարոտ՚ բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն` նվիրված իր տատիկի` վաստակավոր բժիշկ Խալիսա Արզումանյանի վառ հիշատակին: 2019թ. մարտ ամսին հիմնադրել է ՙՎարդանանք՚ ամսաթերթը, որի գլխավոր խմբագիրն է: 2019թ. օգոստոսին ՙԱրմավ՚ հրատարակչության հետ համատեղ, հիմնադրել է ՙԳրական Արցախ՚ համահայկական պարբերականը, որի գլխավոր խմբագիրն է: Թղթակցում է Արցախում, Հայաստանում և Սփյուռքում գործող տարանուն թերթերի ու ամսագրերի: Նաև մի շարք լրատվական, գրական և մշակութային կայքերի համակարգող է:Տարբեր տարիների պարգևատրվել է ԱՀ ԿԳՍ նախարարության դիպլոմներով, դրամական պարգևներով, ինչպես նաև Մարտունու շրջվարչակազմի կրթության և սպորտի բաժնի պատվոգրերով ու դրամական պարգևներով: 2019 թվականին նա առաջինն Արցախում դարձավ Կալիֆոռնիայի հայ գրողների միության անդամ` ԿՀԳՄ փոխնախագահ Աիդա Վերդիի երաշխավորությամբ: Մի շարք ստեղծագործական, կրթական մրցույթներում զբաղեցրել է առաջնակարգ տեղեր: Կամավորական աշխատանքների գործուն մասնակից է: Շուտով լույս կտեսնի նրա ՙԽաղաղությունն ու ես՚ բանաստեղծությունների ժողովածուն, որը նվիրված է մեր հայրենիքի խաղաղության համար զոհված, ինչպես նաև մեր բոլոր կենդանի հերոսներին: Ընտանիքի միակ զավակն է (ծնողները 11 տարի հետո են ունեցել նրան): Տատիկն ասում էր. ՙհայրենիքի ծառերն էլ էին պարում, որ ծնվել ես՚: Կորոնավիրուսի պայմաններում` հեռավար կրթության առաջին իսկ օրվանից, կամավորության սկզբունքով համագործակցել է ԱՀ ԿԳՍ նախարարության, ինչպես նաև ՀՀ մի շարք կրթության փորձագետների հետ: Կազմակերպել է օնլայն վերապատրաստման դասընթաց Արցախի հանրակրթական դպրոցներում` լեզուներ (անգլերեն, ռուսերեն, հայոց) և գրականություն դասավանդող ուսուցիչների համար:Սիրում է ձեռքի աշխատանքներ պատրաստել, որը ներկայացնում է տարբեր փառատոններում: Նրա ստեղծագործական կյանքի հիմնաքարը Սուրբ Եղիշե վանքն է, որը գտնվում է հարազատ քաղաքի բարձունքում: Առաջին բանաստեղծությունը, որը գրել է չորրորդ դասարանում, հենց Եղիշե վանքի մասին էր: Նա մկրտվել է հենց այդ վանքում: Ահա’ բանաստեղծությունը. Աղոթում եմ ես քեզ համար, Աղոթում եմ ես անդադար Իմ սուրբ տաճար` Եղիշե վանք` Ճարտարցիներին միշտ պահապան: Մեր հավատի տուն, սիրո վահա’ն, Հողը հրեշտակներո’վ շրջապատեցիր, Անարգ թշնամուն հարված հասցրիր: Աղոթում եմ ես քեզ համար, Աղոթում եմ ես անդադար: Մանկական ամենավառ հիշողությունն է` իր տատիկը 7 տարի Եղիշե վանքում իր համար մատաղ է արել: Չափածոն Վովայի համար ավելի հոգեհարազատ է, բայց նաև արձակ ստեղծագործություններ է գրում` համոզված, որ իրական պատկերներ ներկայացնելն իր համար ավելի լավ է, քան` ինչ-որ բան հորինելը: Նրա արձակ գործերը նույնպես տպագրվում են մի շարք թերթերում ու ամսագրերում: Վերջին արձակ գործերը` ՙԱնվերնագիր երազագրություն՚ և ՙՑնդած ջրաներկ ու կոտրած գրիչ՚, մեծ արձագանք են ստացել, ինչի համար ուրախ է:-Ներկայացրել եմ միայն իմ երազը,-համեստորեն նշում է նա` անկեղծանալով. մի առավոտ արթնացա (2019թ. փետրվարն էր) և ինքս ինձ հարցրի, թե ի՞նչ ազգօգուտ գործ կարող եմ կատարել: Միանգամից մտքիս եկավ թերթ հիմնելու գաղափարը: Թերթը հիմնադրեցի, սակայն չէի ակնկալում ոչ մեկի օգնությունը: Հիմնադրման փաստն ուրախացրեց ՙՀայկական գյուղերի զարգացման հիմնադրամի՚ փոխտնօրեն Էդգար Վարդապետյանին, ով սիրով սկսեց հովանավորել մեր ՙՎարդանանք՚ թերթը և մինչ օրս էլ հովանավորում է: Շատ դժվարություններ են եղել ժամանակի ընթացքում, սակայն կարողացել ենք կայանալ, քանի որ Արցախի միակ հոգևոր տպա•իր մամուլն է ՙՎարդանանքը՚: Մեր թերթի խմբագրակազմը սկսեց նոր թափով աշխատել, քանի որ տարբեր կառույցների ու Հայաստանի մի շարք փորձագետների հետ սկսեցինք համագործակցել մշակույթի, կրթության ոլորտներում: Կարճ ժամանակում կարողացանք ձեռք բերել մեր ընթերցողներին` Արցախից, Հայաստանից և Սփյուռքից (նրանցից շատերն օնլայն տարբերակով են ծանոթանում թերթին): Շատ սիրում եմ իմ խմբագրակազմին: Շնորհալի անձինք ջանք ու եռանդ չեն խնայում որակյալ և օգտակար նյութեր պատրաստելու համար: Մենք նաև բոլորովին վերջերս սկսել ենք աղոթագրքեր տպագրել: Այդ աղոթագրքերն անվճար կբաժանենք մի շարք գյուղերում և կփորձենք հոգևոր կյանքն աշխուժացնել: ՙՎարդանանք՚ թերթը տարածվում է անվճար: Ապրիլյան պատերազմի մասին շատ բանաստեղծական շարքեր ունի Վովան: – Ես խաղաղությունը գունավոր եմ պատկերացնում,-խինդով նշում է զրուցակիցս` հավելելով` իմ ՙԳարնան վերջին մոհիկանը՚ շարքում ներկայացրել եմ խաղաղության իմ պատկերացումների մասին, նաև տողեր կան, որոնք ծնվել են լավագույն ընկերոջս` Բորիկ Բաղդասարյանի պատմած պատմությունները լսելուց հետո: ՈՒ այնուհետև, պատասխանում է տողերիս հեղինակի հարցին, թե ինչպես եղավ, որ ճանաչվեց…

– Անսպասելի էր, բայց այսօր իրականություն է դա, որի համար շատ ուրախ եմ: Ես անում եմ հնարավոր և անհնարին թվացող ամեն բան, որպեսզի օգտակար լինեմ մարդկանց: Օրինակ`օրեր առաջ սկսեցի բարբառով բանաստեղծություններ կարդալ: Տեսանյութը սոցիալական ցանցերում տեղադրելուց հետո այն մեծ տարածում գտավ` հավաքելով հազարավոր դիտումներ ու ստանալով գնահատող մեկնաբանություններ: Անասելի ուրախ էի, նաև` պարտավորված, որովհետև սիրում եմ, երբ ամեն գործ գեղեցիկ սկիզբ ու վերջաբան է ունենում: Պաշտում եմ իմ հայրենիքը: Այն ինձ համար սկսվում է օրորոցից, ձգվում` հայրենի բնաշխարհով, այնուհետև` սահմաններով, որտեղ մեր զինվորներն են մարտնչում թշնամու դեմ: Արյունով պահված ու սրբացված իմ հայրենիքի ծառան եմ ես: Պետք է շենացնենք, պահենք ու պահպանենք մեր հայրենիքը, քանի որ մեր տղաներն ընկան, որ մենք ապրենք,-համոզված է երիտասարդ բանաստեղծը: Վովայի անխախտ կարգախոսն է` երբեք չդավաճանել մարդկային սկզբունքներին, հաստատ մնալ դավանանքի մեջ ու բարությունը վեր դասել ամեն ինչից: Սիրում է կյանքը, ատում` կեղծիքը: Միշտ պայքարում է կեղծիքի, մարդկային այն տեսակների դեմ, որոնց հասարակության փուչ զանգված կարելի է համարել: Վաստակաշատ ուսուցիչ Թովիկ Հայրապետյանը Վովա Արզումանյանի մասին բանաստեղծություն է գրել. Գարնանահասակ, Լիրիկ պատանի, Թո’ղ կյանքիդ ուղին քեզ բարձունք տանի: Բանաստեղծական հոգիդ միշտ պեղես, Ընտրած ճիշտ ճամփադ Երբե՜ք չշեղես: Երգես Բերդասարը, Մեր սուրբ Եղիշեն, Սերունդները քեզ Սիրո’վ կհիշեն, Լավերի շարքում քեզ է’լ կնշեն: Երգիդ աղբյուրը քո սրտի’ց հորդի, Ճարտար քաղաքի նվիրյա’լ որդի, Մարդիկ քեզ կոչե’ն, Տնկած շիվերդ` Առողջ բողբոջե’ն, Առուներդ միշտ զուլալ խոխոջե’ն, Անսպա’ռ հոսեն, Քո հանդեպ միշտ էլ Ջերմ ու լա’վ խոսեն … Երգերիդ մաղթենք միշտ բարի ծնունդ, Մեզ համար դառնան հոգևոր սնունդ: Հրաշքով բուժեն Մարդկանց վերքերը, Ոնց բժշկուհի տատիդ ձեռքերը: Պոեզիան դառնա քո գոյամա’րտը, Ծփա’, ալիքվի’ քո դաշտը, արտը: … Ու նաև մաղթե°նք, Եր•ով է°լ հաղթենք … Կրկին քո ճամփան Լինի լուսահորդ, Ծաղկաբույր, կանաչ, Դառնան աշխարհին, Բոլորին` ճանաչ: Ամեն մի տողդ Դառնա սեր, երդում, Եվ միշտ էլ լինես Մեծերի երթում …Նաև մի շարք գրականագետներ Վովայի ստեղծագործությունների մասին գրախոսականներ են գրել, որտեղ պատանու պարզ ու ինքնատիպ ստեղծագործությունների ընդհանուր նկարագրության վերլուծությունն է: Հաճելի և հետաքրքիր նախասիրություններ ունի Վովան `ասմունք, դիզայն, խոհանոց (շատ համեղ տորթեր է թխում, ճաշեր պատրաստում):
Ընտանիքի դերը մեծ է Վովայի կայացման գործում: Շնորհակալ է իր ընտանիքին` մեծ հոգով, քիչ քանակով: Բնակվում են ինքը, մայրը, հայրը, հորաքույրը: 2018 թվականին հրաժեշտ տվեցին սիրելի տատիկին: Սակայն ամեն անգամ սեղան գցելու ժամանակ, երբ ինքն է ափսեները շարում` 5 հատ է շարում` չուզենալով հավատալ, որ տատն արդեն չկա:
– Ատամհատիկիս ժամանակ վերցրել եմ հոգևոր գրականություն: Երևի սա ինչ-որ բան հուշում էր,-նշում է Վովան`ավելացնելով` տատիկիս նվիրումն աշխատանքին մեծ դաս էր ինձ համար: ՈՒ նա գրել է.
Տա’տ, ասա’, որտե՞ղ ,
Որտե±ղ քեզ փնտրեմ,
Եվ ասա’, ի՞նչ դեղ
Այս ցավին ընտրեմ:
*
Ինձ չասե’ք` նա չկա,
Տատս կա’նչ է գնացել, կգա’…
– Մինչև օրս փնտրում եմ տատիկիս հետքերը, բացում եմ նրա նոթատետրերը, պայուսակը, որ ես էի նվիրել մասնագիտական տոնի առթիվ ու կարծես շունչ եմ առնում… նրա շունչն եմ փնտրում ճնշում չափելու սարքի, օծանելիքի բույրի մեջ, որը շատ էր սիրում: Տատս չէր սիրում շպարվել, բայց երբ արդեն 80-ն անց էր, ասաց` մի դիմափոշի’ եմ ուզում: Եվ գնեց: Ինքն էլ էր զարմացել, որ կյանքում դիմահարդարմամբ չի զբաղվել, բայց սիրտը դիմափոշի ուզեց: Մի երկու անգամ թեթև քսեց: Հետո թե` էս ի՞նչ կանեն, է՜:
Նա կյանքը սիրում էր, ես էլ եմ սիրում: Իր աշխատանքի նվիրյալն էր: Ջահան Լալայանը նրա մասին գրել է. ՙբժիշկ Արզումանյանը կենդանի ռենտգեն է՚:
Վովայի համոզմամբ, ՙԳրական Արցախը՚ հո•եպես կսատարի Արցախում, Հայաստանում և Սփյուռքում ապրող երիտասարդներին և նրանց ձայնը լսելի կդառնա բարձր հարթակներում:
– Հայ ժողովուրդը տարբեր ժամանակներում միաբան է եղել: Մեր նախնիները բոլոր հաղթանակները կռել են իրար նեցուկ լինելով: Ճիշտ է, դժվարություններ եղել են ամսագիրը հրատարակելու ժամանակ, բայց իմ նպատակը եղել է սա` տեսնել այն, ինչ ուզում էի, որ լինի: Տեսնել նոր ՙԳրական Արցախը՚, բացահայտել նոր տաղանդավոր դեմքերի, հոգեբանորեն հարստանալ նրանց գրած ստեղծագործություններով,-նշեց Վովա Արզումանյանը` հավելելով` ՙԳրական Արցախ՚ ամսագրի առաջին համարի գինեձոնի արարողության պատիվը տրվել է քամանչահար Հակոբ Խալաթյանին և երգիչ -երգահան Ռաշիդ Բաբայանին: Առաջին համարի շնորհանդեսը կայացել է Ամարաս վանական համալիրում:
Տեղեկացնենք, որ ՙԳրական Արցախ՚ ամսագիրը (այժմ` պարբերական ), հիմնադրվել է 2019 թվականի օգոստոսի 1-ին: Հիմնադիրներ են հանդիսանում երիտասարդ գրող Վովա Արզումանյանը և ՙԱրմավ՚ հրատարակչությունը: Այն գրանցված է ՀՀ Ազգային գրադարանում, տպագիր տարբերակները պահպանվում են այնտեղ, իսկ էլեկտրոնային տարբերակները` նույն գրադարանի կայքում (tert.nla.am)… Այդ պարբերականում տպա•րվում են գրողներ` աշխարհի տարբեր ծայրերից: Բազմազան է տպագրվող նյութերի թեմատիկան` բանաստեղծություններ, արձակ ստեղծագործություններ, գրականագիտական հոդվածներ, հարցազրույցներ: Պարբերականը հասցրել է սեր վայելել ընթերցողների կողմից, որին իրենց մասնագիտական աջակցությունն են ցուցաբերում անվանի գրողներ, գրականագետներ, մշակույթի և կրթության գործիչներ: Խմբագրությունը գտնվում է Ճարտար քաղաքում:Եվ այսպես, ամեն ոք կյանքում ունենում է հնարավորություն` առանձնահատուկ ինչ-որ բան անելու, որը միայն իրեն է հատուկ` համապատասխան իր կարողություններին և մտավոր ներուժին, և Վովան այն շնորհալիներից է, ով կարողանում է ստեղծագործաբար արարել և իրեն դրսևորել վերոնշյալ ասպարեզներում: ՙԵրջանկությունը խնդիրների բացակայությունը չէ, այլ դրանք հաղթահարելու կարողությունը՚ ` ճշմարիտ է ասված, և դա այնքա՜ն խոսուն է մեր հերոսի պարագայում: -Ապրածդ կյանքը լավագույն դաս է` ինքդ քեզ կենսագրելու համար,-յուրովի փիլիսոփայում է պատանի բանաստեղծը` կրակոտ աչքերում` լուսեղեն ցոլքեր: Դեռևս մատղաշ` նա կարողանում է հասուն կյանքի բանաձևը ձևակերպել` խոստումնալի՜ց սկիզբ է: Որպես գեղեցիկ արարումների շարունակություն` մեջբերենք ամերիկացի դիվանագետ Ջեյմս Ռասել Լոուելի խոսքը` ՙՃակատագիրը սիրում է համարձակներին՚: Համարձակ բանաստեղծ Վովա Արզումանյանն արարում է` իր ստեղծագործ ճանապարհին ներդաշնակ գույներ սփռելով: Նա համառորեն փորձում է բացահայտել գեղեցիկի և բարձրարժեք խոսքի առեղծվածը: Աստեղային ճանապարհ ու բարի երթ մաղթենք նրան…

ՍՈՖՅԱ ՍԱՐԳՍՅԱՆ «Ստեփանակերտ» թերթի գլխավոր խմբագիր

Հ.Հունանյանը ևս 2,8 մլն. դրամ է հատկացրել շուրջ 110 բազմազավակ ընտանիքների կոմունալ ծախսերը հոգալու համար

Հ.Հունանյանը ևս 2,8 մլն. դրամ է հատկացրել շուրջ 110 բազմազավակ ընտանիքների կոմունալ ծախսերը հոգալու համար

Բամաթիվ են արձագանքներն այն ընտանիքներից ում Հունանյանը ձեռք է մեկնել, և այսօր ևս զրույց ունեցանք այն ընտանիքների հետ, որոնցկոմունալ ծախսերը հոգացել էր Հ.Հունանյանը:

Գնահատանքի և շնորհակալանքի խոսքերը բազմաթիվ էին:

Այսօր նաև զրույց ունեցանք Հ.Հունանյանի հետ,վերջինս չցանկացավ իրեն կատարած աշխատանքների մասին բարձրաձայնել,չցանկանալով ավելնորդ անգամ բախվել փիարի և ինքնագովազդի մասին խոսակցություններին:

Նա նշեց, որ բարեգործական ծրագրերը շարունակվում են, և ապագայում ունեն ևս մի քանի խոշորամասշտաբ ծրագրեր:

ՄԻ ՓՈՔՐԻԿ ԶՐՈՒՅՑ` ԱՌԱՆՑ ԿԱՂԱՊԱՐՆԵՐԻ

Թագավարակը (կորոնավիրուսը) մեծ թափ է առել Երկիր մոլորակում , և, կարելի է ասել, որ ապրում ենք պատմության մի ժամանակաշրջան, որտեղ իրենց անուրանալի ավանդն ունեն բժիշները: Ներկայումս բժիշները համարվում են հերոսներ, քանզի հազարավոր կյանքեր են փրկում, հույս ու ուժ են տալիս: Պետք է նշեմ, որ կան երդվյալ բժիշներ, որոնց աշխատանքը միշտ էլ ծանրաբեռնված ու պատասխանատու է եղել , ովքեր միշտ պատրաստ են՝օրվա ցանկացած ժամի սպասարկել հիվանդներին: Դյուրին չէ լրագրային փոքր հոդվածում տեղավորել բժշկի կատարած ծանր աշխատանքն ու հիվանդների երախտագիտությունը։Այսօրվա հերոսս մանկաբույժ,Ճարտարի տեղամասային հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ Հասմիկ Ղահրամանյանն է : Առօրյայում և աշխատանքում , առանց դիմակի նա նույնն է ՝ որպես մայր ,տատիկ ու բժշկուհի: Արհեստական և կաղապարված մտածելակերպ չունի բժշկուհին, այլ նվիրված աշխատում է, որպեսզի հավատարիմ մնա իր երդմանը: Նյութի մեջ կենսագրական տվյալների հոսք չեմ ստեղծի, քանզի , իմ կարծիքով, մարդու ամեն ապրած օր ևս մեկ անգամ վկայում է կենսագրության, ես կասեի՝ փայլուն կենսագրության մասին։
Անտրամաբանական նվիրված է իր աշխատանքին՝ թե՛ որպես մանկաբույժ, թե՛ որպես գլխավոր բժիշկ, որը տարիներ շարունակ, միայնակ Արցախի մեկ տասնյակ գյուղերի և Ճարտար քաղաքի բնակչությանն է սպասարկում: Ուղղակի ափսոսում է, որ նոր է սկսել ավելի շատ մտածել սեփական առողջության մասին։ Հիվանդի ցավը մտքում միշտ պահում է, օրվա մեծ մասն էլ անցկացնում է հիվանդանոցում։ Այսօրվա պես հիշում եմ, որ փոքր ժամանակ բժիշկ Ղահրամանյանի աշխատասենյակում շատ փափուկ խաղալիքներ կային, միշտ հիանում ու խաղում էի։ «Ժամանակաշրջանը փոխվել է, մարդկանց հոգեբանությունը բարդացել ու հետաքրքրությունների շրջանակները ընդլայնվել են»,-ասում է բժշկուհին։

-Բժշկուհի՛,ո՞ր օրն է հաջողված լինում ձեզ համար։
-Բժկի ուրախությունը հիմնականում կապված է հիվանդի շուտափույթ բուժման հետ։ Եթե հիվանդին կարողանում եմ օգնել և բուժել, ապա այդ օրն ինձ համար համարում եմ հաջողված։ Ամեն օր մարդ իր էությունն է դրսևորում ՝ լավ և վատ կողմերով։ Այդ ամենը գալիս է սեփական անձից։

-Բժշկուհի ՛, լինում են տարբեր մարդիկ , որ տարբեր խնդիրներով դիմում են Ձեզ։ Կխնդրեմ հիշեք և ասեք, թե ինչպիսի մարդկանց եք հաճախ հանդիպում։
-Ես մարդուն հավատում եմ։ Հավատում եմ նրա ուժին ու պայքարելու ներքին ձգտմանը։Շատ անգամ հենց դա է հաջողության գաղտնիքը հանդիսանում։ Մարդիկ տարբեր են , կարծքիները՝նույնպես։ Քանի մարդ՝այնքան կարծիք․․․վերջերս սկսել եմ ուշադրություն չդարձնել այդպիսի երևույթների, որովհետև մարդու հետ շփվում եմ ամենայն անկեղծությամբ՝ լինի հիվանդ, ընկեր, ծանոթ կամ անծանոթ։Միշտ խույս եմ տալիս շահամոլ և անբարեկիրթ մարդկանցից։ Աշխատանքիս բնույթն այնպիսին է, որ օրվա ընթացքում հանդիպում եմ և՛ գեղեցիկ, և՛ տգեղ բնավորությամբ մարդկանց։Սակայն համակերպվել եմ արդեն։

-Ունե՞ք այլ հետաքրքրություններ, որոնց մասին սիրում եք խոսել։
-Այնքան հետաքրքրություններ ունեմ, որոնց մասին ժամերով կարող եմ խոսել։Օրինակ ` շատ արվեստասեր եմ, երաժշտություն ու գրականություն եմ սիրում։ Այնպես չէ, որ ժամանակիցս շատ եմ հատկացնում , բայց չեմ էլ մոռանում կարդալ մեծերին։

-Ամեն անհնարին երևույթ կարելի է հնարավոր դարձնել։ Համամի՞տ եք։
-Կարծես՝ շատ բան անհնարին է թվում մեզ համար։ Ես հավատում եմ Աստծուն և ուժ եմ ներշնչում ինքս իմ մեջ։ Ամեն օր հազարավոր հրաշքներ են տեղի ունենում, որոնք շատերը չեն նկատում։ Քանի որ Աստծո գործերն անքննելի են , կարող եմ վստահ ասել, որ այո՛, հրաշքներ լինում են, իսկ անհնարին ամեն բան հնարավոր է դառնում։

-Հետաքրքիր է, Ձեր գործունեության ընթացքում զգո՞ւմ եք, որ պատասխանատվությունն ավելանում է , թե՞ ամեն ինչ սովորական է։
-Առաջ ինձ ճնշում էր պատասխանատվություն կոչվածը, իսկ հիմա նրա հետ ապրում եմ, շարունակում եմ լինել պատասխանատու, բայց չեմ թողնում , որ ինձ ճնշի։

-Ուսանողական տարիներին մտածե՞լ եք, որ կգա այսպիսի մի օր, որ կկարողանաք օգնել տասնյակ մարդկանց, բուժել և արժանանալ նրանց երախտագիտությանը։
-Ո՛չ, ընդհանրապես չէի մտածում այդ ուղղությամբ ու չէի պատկերացնում, որովհետև ես աներևակայելի երազող էի, գիտեի, թե այլ մոլորակ եմ գնալու , մտածել եմ տիեզերքի բժիշկ դառնալու մասին։ Երազում էի, որ կթռչեմ և այնտեղ կաշխատեմ։

-Հիվանդ-բժիշկ փոխհարաբերություններում ամենակարևոր գործոնը պացիենտի մոտ վստահությունն է: Ինչպե՞ս է ձեզ հաջողվում պահպանել այդ վստահությունը, ինչը, թերևս, դյուրին չէ։
-Ես իմ պացիենտներին սիրում եմ։Հուսահատ հիվանդի դեպքում ՝ զրուցում եմ, անկեղծ ու համառորեն ձգտում եմ, որ նրանք առողջանան։ Վստահությունն, ինձ թվում է, սիրո մեջ է։

-Ձեր բջջային հեռախոսը նաև ոչ աշխատանքային ժամերին է անհանգստացնում Ձեզ։ Ի՞նչ կասեք այս առումով։
-Հետաքրքիր ու անհարմար պահերի են լինում զանգերը, օրինակ, երբ թոռնիկիս քնեցնում եմ։ Բայց երբեմն էլ ջղայնանում եմ, որ անհամապատասխան հարցերի պատճառով են զանգում , բայց, մեկ է , բավականություն եմ ստանում, որ կարողանում եմ օգնել։

-Բժշկական սխալներից աշխարհում ոչ մի բժիշկ ապահովագրված չէ։ Խոսենք սրանից։
-Տարիներ առաջ այդ ամենը ես շատ սարսափելի էի ընդունում։ Ես միշտ փորձում եմ անել առավելագույնը ՝ չվնասելով հիվանդին։ Չի սխալվում նա, ով չի աշխատում։ Աշխատանքում բոլորն էլ ունենում են թերություններ։ Բայց խուսափում եմ այն իրավիճակներից, որոնք կարող են սխալներ առաջացնել։

Այսպիսի հետաքրքիր զրույց ունեցա բժիշկ Հասմիկ Ղահրամանյանի հետ։ Թո՛ղ բոլոր հիվանդներն առողջանան, իսկ Արցախ աշխարհը խաղաղ լուսաբացներ դիմավորի։

ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑԸ`ՎՈՎԱ ԱՐԶՈՒՄԱՆՅԱՆԻ

Հովիկ Հունանյանը հերքել է իր և Ռ.Քոչարյանի կապի մասին խոսակցությունները:

Հովիկ Հունանյանն այսօր իր էջում գրառում է կատարել , որ մի խումբ մարդիկ իրեն կապում են քաղաքական նախորդ իշխանությունների հետ( մասնավորապես, որ նա իբր ֆինանսավորվում է Ռոբերտ Քոչարյանի և Սերժ Սարգսյանի կողմից ,ինչպես նաև շրջանառվում է Սորոսի հիմնադրամի կողմից ֆինանսավորման կեղծ լուրերը) ։ Ֆեյքերը կատարում են քաղաքական շահարկումներ, որի հանգամանքները պարզելու համար զրույց ենք ունեցել Հունանյանի հետ ։ Այդ ամենը հերքել է Հունանյանը, նշելով , որ բարեգործական ծրագիրը բացառապես կատարվում է իր և իր ընտանիքի ֆինանասական միջոցներով։ Նա նշել է , որ մի քանի դատական հայցեր արդեն պատրաստել են , և անպայման քննվելու են։ Եվս մեկ անգամ Հունանյանը փաստեց ,որ չի հավակնում որևէ քաղաքական թիմի , քանի որ չունի դրա ցանկությունը։ Նաև լուրեր են պտտվում, որ Հունանյանը Ռ.Քոչարյանի գրասենյակի հետ կապի մեջ է միշտ լինում, ինչին ի պատասխան` Հունանյանը նշել է , որ այդպիսի բան չկա , և սպասում է նաև Ռ.Քոչարյանի գրասենյակի կողմից հրապարակային հերքմանը։ Նա նշեց ,որ մարդիկ զերծ մնան չճշտված և անհիմն տեղեկություններից, պահպանեն զգոնություն և չտրվեն սադրանքների։ Նա իր խոսքում նշեց , որ բացառապես զբաղվում է մարդասիրական աշխատանքով ։ Հունանյանն իր խոսքի ավարտին շնորհակալություն հայտնեց բոլոր բուժաշխատողներին, առողջություն մաղթեց ողջ ժողովրդին և հավելեց , որ բարեգործական ծրագիրը շարունակվում է։

 

Նկարչուհի Ալ Անանյանի խորհրդավոր ներաշխարհը (հարցազրույց)

Նկարչուհի Ալ Անանյանի խորհրդավոր ներաշխարհը (հարցազրույց)

 

Նկարչուհի Ալ Անանյանն   առանձնանում է յուրօրինակ աշխարհընկալմամբ, նկարելու, ստեղծագործելու համար նրան ոչինչ չի կարող խանգարել:Ոնի մեծ լսարան, համակիրներ ՖԲ սոցիալական ցանցում: Նկարչուհին ամեն օր իր արվեստի, բազմանախշ զգացողությունների մասին է խոսում, ցուցադրում իր ստեղծագործությունները: Ամեն օր նա տարբեր է, չկրկնվող:

 

 

 

-Ինչպե՞ս սկսվեց ամեն ինչ, ինչպես էին ստացվում ձեր առաջին նկարները։

      Սկսել եմ նկարել մանկությունից, անկեղծ ասած չէր ստացվում: Այնքան վատ էի նկարում, որ նույնիսկ երազել չէի կարող, որ մի օր կդառնամ նկարիչ: Եվ մի գեղեցիկ նկար ընտրեցի ու սկսեցի նկարել, չէր ստացվում, էլի փորձեցի՝ էլի չէր ստացվում և համառորեն այնքան փորձեցի մինչև ստացվեց: Ես մտածում էի, որ մայրս կարողանում է նկարել ես էլ պիտի կարողանամ: Դրանից հետո մայրս սկսեց ինձ հետ նկարել և ամիսներ անց մայր ու աղջիկ որոշեցինք, որ պիտի դառնամ նկարիչ: Եվ իրականություն դարձնեմ մորս երազանքը, որը այդպես էլ մնացել է  երազանք:

   –Ի՞նչ կրթություն ունեք։

Ընդունվել և ավարտել եմ Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի ձևավորման  բաժինը:

-Ո՞վ է ձեր սիրելի նկարիչը։

 

Իմ սիրելի նկարիչներն են՝ Երվանդ Քոչարը, Հովհաննես Այվազովսկին, Էմիլ Գազազը…

-ՈՒ՞մ աշխատանքներն են ձեզ ոգեշնչում։

Ոգեշնչվում եմ բնության տարբեր երևույթներից:

-Ինչքա՞ն ժամանակ եք հատկացնում նկարելուն։

Գրեթե ամեն օր նկարում եմ:

ՈՒնե՞ք արդյոք հոբբի։

Շատ եմ սիրում լսել երաժշտություն:

Սիրում եք միայնակ նկարել, թե՞ ինչոր խմբում։

Ես սիրում եմ  ստեղծագործել միայնակ  .բայց պահեր են լինում նախընտրում եմ նկարել խմբակային:

-Ի՞նչ խորհուրդ կտաք սկսնակ նկարիչներին։

 Արվեստի մեջ լինել համառ, համարձակ, անկոտրուն,որոնք օգնում են արվեստագետին իր ստեղծագործական կյանքում: Քայլել միշտ առաջ:

Ամեն նկարիչ յուրովի է իրեն մեկնաբանում, որպես նկարիչ՝ ինչպե՞ս կբնորոշեիք Ձեզ:

Կուզենամ այս հարցին պատասխանեն իմ երկրպագուները:

Եթե մասնագիտորեն բնորոշենք՝ ի՞նչ ուղղություն, ի՞նչ ոճ եք ներկայացնում:

Սիրում եմ նկարել տարբեր ժանրերում:

 

-Ի՞նչ կմաղթեք մեր հայրենակիցներին Ամանորին ընդառաջ:

-Մաղթում եմ ամենակարևորը առողջություն, երջանկություն , իսկ ժողովրդին  համբերություն, մինչև որոշակիորեն քաղաքային իշխանությունը կսկսի ի կատար ածել իր նախընտրական խոստումները:

 

 

 

նյութի հեղինակ՝Սուսաննա Իսահակյան