Ժողովրդին ժողովուրդ դարձնողը երկրի իշխանություններն են և եկեղեցին…
Իշխանությունները չարի իշխանության տակ են, իսկ չարի նպատակն է ոչնչացնել մարդու հոգին, իսկ եկեղեցիում, չարը իր չար գործը արել և թույլացրել է, դարձրել թույլ իմաստությամբ կառույց, որ մարդուն ճիշտ հոգևոր զարգացում չի տալիս և ժողովուրդը չի զորանում…

……………….

Սուրբ մարդու մասին թույլ պատկերացում կա…
Սրբությունը հոգու կատարեալ սրբված լինելն է, հոգին սուրբ է, բայց դե ինքը մարմնում է և մարդ է…
Սուրբ կարող է լինել հոգևորականը, ճգնավորը, սովորական հավատավոր մարդը, գիտնականը, երաժիտը, գրողը, երգչուհին, զինվորականը, զորավարը, թագավորը…
Դա այսօրվա պես մենաշնորհ չէ, Հիսուսի հասակը բոլորի մեջ է դրված և բոլորը, եթե կամենան Հիսուսով կարող են Հիսուսի հոգևոր հասակին հասնել և կոչվել սուրբ, բայց ցավոք սրտի աշխարհում դա չեն հասկանա և ընդունված չի լինի, ի շնորհիվ չարի, որովհետև իր իշխանությունում է, այստեղ լույսին չեն սիրում…

………………..

Հավատքը նրա համար չէ, որ մարդու հոգին միայն դժողքից փրկվի, հավատքը նրա համար է, որ իմաստությամբ մարդը գնա դեպի Աստված, խավարից աստիճանական մաքրվի, փրկվի, մինչև հոգով լույս դառնա, խավարից կատարեալ փրկվի.

……………………..

Գետի հոսանքով լողալը հեշտ է, բոլորն են այդպես լողում, որը տանում է ծով, որտեղից երբեք չեն ճանաչի ակունքները, ջուրն էլ քաղցրահամից դարձել է աղի…
Գետի հոսանքին հակառակ լողալն է դժվար, եթե կարողանան համբերությամբ լողալ, մի օր կտեսնեն և կճանաչեն մաքուր, անարատ գետի ակունքները, լեռներից իջնող քաղցրահամ ջուրը…

…………………..

Եթե հոգիդ զորեղ է, կարող ես ինքդ քեզ քննել և դա հասկանալ, բացի կանչված լինելուց, նաև ընտրված ես, պետք է էլ ավելի զորանալ և աշխարհի վրա քո գործը անել, կամքը Աստծո կատարել, դա է քո առաքելությունը…
Եթե փորձես աշխարհում աշխարհով երջանիկ ապրել, ժգուշացիր, շեղվում ես քո առաքելությունից, մի օր ամեն ինչ կքանդվի, որպեսզի ուղղորդի Աստված…

………………….

Մարդ այստեղ, աշխարհում իր համար ճոխ տուն է ուզում կառուցել, որը ժամանակավոր է, իրենը չէ, մոռանալով իր հիմնական բնկության վայրում, երկնքում, իր համար Աստված անձեռագործ տուն է կառուցում, նայելով մարդու կյանքին, մտքերին , սրտին և հոգուն….

…………………….

Ինչը և ինչին, որ դու դատում ես,
Դու այդ արարքը մեղք ես համարում,
Իսկ եթե դու՛ ես այդպես վարվում,
Մեղք ես գործում, մեղավոր ես դու,
Չ՞է որ դու ես մեղք համարել դրան…

…………………..

Փողն ու իշխանությունը փչացնում է մարդուն,
Երբ մարդը դրան դեռ պատրաստ չէ,
Խավարհ է հոգին, հեռու է լույսից,
Փառքն ու հպարտությունը կկուրացնի միտքը,
Կհամարի իրեն բախտավոր ու երջանիկ,
Իր համար բարիքը, կդառնա չարիք հենց իր համար..

Հեղինակ`Հարություն Հայրապետյան