ՍՐՏԻՍ ՑԱՎԸ

Ուզում եմ արտասվեմ
Ու ցավն իմ արցունքներումս խեղդեմ,
Ուզում եմ մի անկյունում նստեմ
Ու ցավս մենությամբ խորտակեմ,
Ուզում եմ, բայց անզոր եմ,
Ու ցավն իմ շատ խորն է,
Մենությունն անգամ չի օգնի
Արցունքներս անգամ ինձ չեն հանգստացնի,
Սրտիս ցավը խորն է, դաժան,
Հոգումս բացված վերքն արյունոտ
Դառնությամբ հիշեցնում է ինձ ամեն վարկյան
Ցավը սրտիս, որ ծնվեց մի քաղցր կարոտից
17,01,2016 Սուսաննա Իսահակյան
Կյանքի ու մահվան առեղցվածը…Կյա՜նքն է սկսվում մահից, թե՜ մահից է սկիզբ առնում կյանքը, երևի ոչ ոք չգիտի ու չի էլ իմանա.;Դու հերոսացար… մահը , իր սառը ձեռքերով գրկեց քեզ ու շշնջաց ……Ես քեզ եմ տալիս հավերժության գաղտնիքը…Ասում են սիրելի ԱՂՈՒՆ ԻՄ ՀԵՐՈՍԱԾԻՆ ՄԱՅՐ~ ուժեղները չեն լալիս, փոթորիկները նրանց չեն վախեցնում… Պարզապես այդ մարդիկ հաճախ թաքցնում են արցունքներից կարմրած աչքերը… Ասում են ուժեղները ամեն ինչ կարող են՝ ապրել առանց ջերմ խոսքերի … Պարզապես այդ մարդիկ ցավից տնքում են այնտեղ, որտեղ չկան ականջներ ու աչքեր.;Ասելիք ունեցող կնոջ լռությունը խլացնող է։Սիրելի մայր քո արցունքները թաց բառեր են, Որոնք ընթերցելու համար տառերը ավելորդ են:Դու մեղավոր չես,որ աչքերս միշտ քո որդուն են որոնում…. Դե խոսեք աչքեր, ինչու՞ եք լռում, ասացեք նրան, որ կարոտում եմ, անվերջ տառապում: Նրա հայացքն եմ ամենուր փնտրում:Բոլոր ձայներում նրա ձայնն են լսում իմ հերոս ՆԱՐԵԿ ,,

"Фото

"Фото
"Фото
"Фото