Կյանքը երբեմն մեզ տալիս է այն ամենը, ինչի մասին երազել ենք երկար տարիներ…երազել ենք, պայքարել, մաքառել…ու թեկուզ մաքառման գնով, բայց և այնպես հասել ենք մեր ուզածին… ԱսմունքողԱիդա Հովհաննիսյանն իր մանկության երազանքը գտավ տարիներ անց. երազանք, որը պիտի դառնար նրա տարերքն ու սերը…անսահմա՛ն սերը.. Նա ոչ միայն զգում այլև խորհում է ազատորեն

Գեղեցիկ ասմունքով և Քնքուշ խոսքերով…Արարեցի’ք……»»»»»Մեր հոգիները..