Հայրենասիրությունը անձնազոհություն է, անձնազոհը վտանգին ընդառաջ, հարկ եղած դեպքում դեպի մահն է գնում հանուն կյանքի, ի պաշտպանություն իր հողի, ժողովրդին ,գալիք սերունդին օրինակ է վառ` Լևոն Բարսեղյանը;
Հայաստանը դու ես, նա է, մենք ենք, ու եթե մեզնից յուրաքանչյուրը հասկանա իր սրբազան պարտքը հայրենիքի առջև ու գոնե մի մասը փորձի իրագործել, մենք կունենանք մի հոյակապ երկիր, որի շարժիչ ուժը կլինի հենց ժողովուրդը: Ուրեմն եկեք թույլ տանք զգացմունքներին կառավարել մեզ, եկեք մեր անվերջ հաշվարկներով լի կյանքը դարձնենք իսկապես իմաստալից:Նա սիրում և հավատում է, պատրաստ է գործելու, իսկ դու՞ք…""
Սիրում է հայրենիքը իր ողջ մաքրությամբ ու արատներով փառավորությամբ ;Նա բնության մի մասնիկն է՝ հայրենիք հնօրյա ու նորօրյա:Որ մեզանից յուրաքանչյուրն ծիլն է հողի ու պարտք ունի և շարունակում է ապրել ու տոկալ`ամբարելով իր մեջ լավատեսությունն ու հավատը, բարությունն ու ստեղծագործ ոգին: ""դուն, մեծ ու ինքնատիպ այս հզոր անհատականությամբ հայ մարդու
պարգևատրվել մի շարք պատվոգրերով և մեդալներով: Նա « Կիմ Երիցյան» հասարակական կազմակերպության նախագահն է` Չկա ավելի մեծ երջանկություն, քան զգալ ու հավատալ, որ կողքիդ կան այնպիսի մարդիկ, ովքեր անկեղծ ուրախանում են քո հաջողություններով:Նրանք չունեն երախտիքի, հատուցման, գնահատանքի կարիք:Նրան ճանաչում ու սիրում են մարդիկ;