Նորից գիշեր է… Ու ես մենակ եմ…
Ու ես մենակ եմ՝ մեր գիշերվա հետ,

Հիշում եմ անցա՜ծ գիշերվա,
Ծիծաղկոտ երկինքը մեր…

Այսօր գիշերը մռայլ է, դժկամ…
Ու ես մենակ եմ, տխուր ու անձայն…

Նորից գիշեր է… Ծովն է կանչում,
Նայում եմ ծովին ու այնտեղ գտնում՝
Աստղոտ երկինքի ցոլանքը սիրուն…

Նորից գիշեր է.. ու ես ՝ մենակ,
Աստղոտ գիշերն է՝ մեր սիրո վկան,
Եվ քեզ ու՞ր տարավ… այն գիշերն անձայն…

Լսու՞մ ես , լսում…ասա՛ ի՛նձ հիմա…

Աստաշխարհում որքա՜ն ման եկա,
Ես քեզ չգտա…

Գարունքս՝ եկավ, ամառս՝ անցավ,
Աշունս թոշնած հասնում է ձմռան…

Որքա՜ն ման եկա, ես քեզ չգտա,
Ես դեռ սպասու՜մ եմ… Լսու՞մ ես,ասա՛…

Եվ քեզ ու՞ր տարավ…
Գիշերը՝ աստղերով առատ..

Աստղաբույլերից մի օր դու կիջնե՞ս,
Թե՞ ես սավառնեմ, հասնեմ՝ ատղերից էլ վեր…

……………………………

 

Սուրբ սրբոց է մայրը,
Տաք անկյուն է մայրը,
Պաշտպան,թև-թիկունք է մայրը,
Հզոր ուժ ու սեր է մայրը:

Աջակից հենարան է մայրը,
Լույս ճանապարհ է մայրը,
Խինդ ու ծիծաղ է մայրը,
Տուն ու տեղ է մայրը:

Տան հույս հավատն է մայրը,
Ընտանիքի ամրություն է մայրը,
Կյանքի սկիզբ քաղցրությունն է մայրը,
Մայրերի մայրն է մայրը:

Երջանկահիշատակ մորս ծննդյան օրվա (9.05.1919) առթիվ

…………………….

ԳԱՐՆԱՆ ԱՐԵՎԻՆ
ՓՈԹՈՐԻԿ ԵՂԱՎ

Հոգիս է մտել
Մի սիրուն Արև,
Գարուն է երգում,
Խոստանում ինձ սեր:

Շողում է նրա,
Աչքերը պայծառ,
Ինձ է հուսադրում,
Խոսքերը անմար:

Սերս գնում է՝
Հպարտ կեցվածքով,
Սահմանի զինվոր՝
Հայրենի կանչով:

Շողում է պայծառ,
Երկինքը ազատ,
Իսկ իմ աչքերին՝
Արցունքներ առատ:

Օրեր են անցնում,
Օրեր՝ սպասումի,
Իմ սիրտն է տենչում՝
Նրա հմայքին:

Գարնան արևին,
Փոթորիկ եղավ,
Ես չհասկացա,
Թե նա ինչ ասաց:

Օրը մռայլվեց,
Շողոտ գարնանը,
Իմ սիրտը սառեց,
Ինչպես՝ ձմեռը:

……………………….

ԱՆՎԱՆԱԿՈՉՈՒՄ և ՈԳԵԿՈՉՈՒՄ

Դու մեր լավ որդի,
Հոր ու մոր զավակ,
Ինչու՞բախտը քեզ,
Այդ ճամփով տարավ:
Երազանքներդ՝
Թողեց անկատար:
Դու մեր սրտում ես,
Մեր հիշողությունում,
Երրորդ դասակի
Քաջ հրամանատար,
Ավագ լեյտենատ:
Դու մեր լավ որդի,
Մեր
Գոռ սիրելի:

………………….

Օրվա հորձանուտում ցավերի տարափների տակ,
մարդն է խեղճանում,
Եվ ոչ մի տեղից, ոչ մեկի կողմից պաշտպանության՝
չի արժանանում:

Մի տեղ քանդում են… ավերում՝ հուշարձան- արժեք,
Մի տեղ ստեղծում են…ի՜նչ… ստեղծում՝ անարժան-արժեք:

Որքա՜ն խնդիրներ… օրվա պատմության մեջ՝
Օգնեք բանակին, անհույս փոքրիկին,
Վիրավոր զինվորին …հաշմանդամին,
Աղքատ, անապահով ընտանիքներին…

Ինքնասպան է լինում օրը դառնացած…

Բեռը ուսերին, ցավը հոգու մեջ…
Ո՞նց է դիմանում… ու իրեն զսպում…
Օրը՝ օրվա մեջ…

Օրվա հորձանուտում՝ տարափ հոգսերով,
մարդն է խեղճանում…
Օրը՝ մոլորվում…

Պայքա՛ր են ասում.
Ճանապարհ չկա…
Լուծում ո՞վ կտա…

Ինքնասպան է լինում՝
Օրը՝ խեղճացած…
Օրը՝ դառնացած…
Օրը՝ մոլորված…

հեղինակ`Զաբելա Աբելյան