Ապրիլի 7-ին Արագածոտնի մարզի Կարմրաշեն գյուղում տեղի ունեցավ մեր սիրելի դասընկեր՝ քառօրյա պատերազմում հերոսաբար զոհված՝ Ռաֆիկ Հակոբյանի անվանբ դասասենյակի բացումը: Բազմաթիվ մարդիկ ներկա էին միջոցառմանը , բոլորը զգում էին Ռաֆիկի ֆիզիկապես բացակայությունը: Իսկ ինչ զգացինք մեք՝ դասընկերներս դժվար է ասել… : ""Դասասենյակի բացման միջոցառումը ավարտվեց: Մեր հայցքները դանդաղ հեռացրեցինք դռան կողմից ու նորց փորձեց մարել վերջին հուսը՝ բայց Ռաֆիկը մեզ չմոռացավ ՝շնորհավորել, ու նորից արդնացրեց հուսի մարող նշույլները….:
Դասասենյակում Ռաֆիկի սեղանի վրա հայտնվեցին ծաղիկներ ու նվերներ: Ռաֆիկի մայրը՝ Նաիրան ծաղիկները ու նվերները տվեց Ռաֆիկի ուսուցչուհիներին և մեզ՝ դասընկերուհիներիս… և ասաց, որ Ռաֆիկի ցանկությունն է կատարել: ՈՒ մեզ տանջող միտքը էլ չկար , քանի որ Ռաֆիկի ժպիտը իր աչքերը ու բարի մաղթանքը հայտնվեց մեր աչքերի առջև ու թվաց թե Ռաֆիկը մեզ ասեց՝
<< Ժպտացեք ես ձեզ հետ եմ, ""խնդրում եմ ինձ հպարտությամբ հիշեք, ես մշիտ ձեր կողքին եմ>> .. Պատրաստեց Ռաֆիկ Հակոբյանի դասընկերուհի՝ Թեհմինե Աղաջանյանը